‘Dit bén jij Eric...’

EMMEN

Hij heeft er even op moeten wachten, maar vrijdag was het dan zo ver: Eric van der Veen heeft het schilderij gekregen dat de Emmenaar van het Jaar nog zou krijgen.

Bij binnenkomst in het café staat het grote schilderij al in de hoek. Verstopt onder een doek, verzegeld met een roos. Het onderste gedeelte van het schilderij is zichtbaar. Een bruin/gelige kleur. En ook iets met helder blauw en even zo helder oranje. Kunstenares Ellen Kroeze en haar man Dick Lubbersen van Atelier Helderrood hadden het schilderij even daarvoor geplaatst op een tafeltje bij het raam. De hoofdpersoon zelf was druk met het zetten van koffie voor het intieme gezelschap, bestaande uit Eric zijn vrouw Patricia, Maaike Rensen die met de kunstenaars meekwam en Harrie Timmer van hoofdsponsor van de verkiezing Academie Mercuur.

Achtergrond

Eric was rustig, zoals bekenden van hem wel gewend zijn, maar toch was er een bepaalde spanning op het gezicht van de kroegbaas af te lezen. Ellen Kroeze nam het woord. Zij heeft in aanloop naar dit eindresultaat veel gepraat met Eric. Dat doet zij om een zo goed mogelijk beeld te krijgen van diegene die zij portretteert. „Je bent geen man van toeters en bellen”, richt de kunstenares zich tot de uitbater. „Ik heb je leren kennen als een bescheiden iemand die vanuit de achtergrond hele mooie dingen doet. Als het je te druk wordt, heb je een heerlijke plek waar je je kunt terugtrekken.” Ze doelde op de kleine ruimte boven Rue de la Gare, waar Eric zichzelf soms verliest in de muziek.

Tussen de lp’s, cd-kasten en koptelefoons is een kleine ruimte waar elke centimeter gevuld is met muziek. Een ruimte alleen voor Eric, waar hij zich weer kan opladen voor iets nieuws. Ellen: „Ik hoop dat je je in dit schilderij ook thuis zult voelen en dat je op deze manier dit bijzondere jaar met veel plezier zult blijven herinneren.”

Lp-hoes

Het zijn mooie woorden in aanloop naar de onthulling. Dat doen Eric en Ellen samen. De bloem wordt losgetrokken en het doek wordt onthuld. Eric liggend op de bank, met een koptelefoon op. Gekleurde schoenen, een contrabas en een bijzondere lp-hoes springen in het oog. De glinstering die in Erics ogen verschijnt, spreekt boekdelen. Wat hij van het schilderij vindt – dat ‘Hier kom ik thuis’ heet. „Ja jemig, wat denk je dat ik hiervan vind?” De stilte die valt, spreekt voor zich.

Niet alleen Eric, maar iedereen is er stil van. Het lijkt allemaal te kloppen. Patricia doet een stap naar voren en bekijkt het meesterwerk aandachtig. „Ja Eric, dit ben jij…”, zegt ze op fluistertoon. Een beter compliment kan Ellen Kroeze natuurlijk niet krijgen.