Burgemeesterscolumn: Meisje

De week begint net na zes uur met een telefoontje. Dat belooft in de regel weinig goeds. Het is de politie. Een Duitse studente is in Emmen om het leven gekomen. De omstandigheden zijn onduidelijk. In de bekende stem van de agente hoor ik de verslagenheid. We realiseren het ons niet altijd, maar onze politie is vaak als eerste bij de meest verschrikkelijke gebeurtenissen.

Ik denk aan een mooi Duits citaat van Goethe: “Himmelhoch jautzend, zum Tod betrübt”, “uitbundig juichend, tot de dood toe bedroefd”. Op vrijdagmiddag ontvingen we nog een grote groep buitenlandse studenten van Hogeschool Stenden. Ze hadden er zin in, ‘juichend’. Het straalde uit de ogen: nieuwsgierig, vrolijk en ook wel de spanning. De eerste ervaringen in Emmen waren goed: leuke medestudenten, prima school en natuurlijk ook de onvermijdelijke kroegen. En de burgemeester vertelde in het Engels nog trots over Emmen als studentenstad: goed onderwijs, volop kamers en vooral... veilig. En nu dit. In de loop van de dag word ik doorlopend geïnformeerd door de politie. Zo zoemt het meisje al snel als een bromvlieg in je hoofd. De volgende dag bezoek ik Stenden. Het personeel reageert uiterst professioneel. In de net ingerichte stilteruimte word ik geraakt door de persoonlijke boodschappen aan het meisje.

Een paar uur later moet de knop weer om. Ik mag een vrolijke avond aan elkaar praten over laaggeletterdheid. Dit is een thema dat me al zo’n dertig jaar bezighoudt. Tot mijn eigen verrassing word ik voor deze werkzaamheden uitgeroepen tot Drentse Taalheld. Dat biedt weer alle kans om ook bij een landelijke finale te vertellen hoe belangrijk het is om hier aandacht aan te besteden.

Als ik ’s avonds laat naar huis rijd, komt het Duitse meisje weer terug. Lange donkere wegen zijn niet goed tegen piekeren. Waar ging het mis? Zouden de ouders al zijn geïnformeerd? Maar ook: waar zijn onze meiden? Ik heb al een tijdje - een halve dag - niets van ze gehoord.

De week eindigt dan toch wel weer vrolijk. Vrijdagavond mag ik de aftrap doen van de Emmer Uitmarkt. Een fantastische club mensen heeft het Rensenpark omgetoverd tot een prachtig cultureel terrein. Alle hoeken en gaten zijn benut. Op zaterdag komen er vele mensen op dit spektakel af. We trappen af met ‘de jongens tegen de meisjes’. Met drie wethouders neem ik het op tegen de meiden van de cultuur. We hebben grote dozen met een letter voor en achter, waarmee we zo snel mogelijk een woord van vier letters moeten maken. De jongens verliezen, maar we vragen meteen om video-arbitrage. Daarna blijft het de hele dag gezellig in het park: lekkere muziek, veel informatie over cultuur, boeiende lezingen en lekker eten. Ook de laatste dag is er nog van alles te doen. In het centrum zingen vele shanty mannen uit volle borst. Emmen op zijn best.

En zo werd het toch nog een mooie week. Niet uitbundig juichend, want ik denk de hele week aan een Duits meisje. Een bedroefde Duitse vader en moeder zullen nooit meer juichen.

Burgemeester
Eric van Oosterhout