De Gouden Caleidoscoop

Dames en heren, pak uw zonnebrillen, tentjes, slaapzakken en oordopjes, want het festivalseizoen is weer begonnen. Heeft u al tickets voor Pinkpop, Dance Valley of Lowlands? In heel het land staan dj’s, zangers, zangeressen en muzikanten voor u klaar om uw weekenden te vullen met seks, drugs en rock-‘n-roll. Artiesten met ingewikkelde namen slepen zich van podium tot podium om ons ook deze zomer muzikaal te vermaken.

In Emmen is Retropop al jaren ‘the place to be’. Dit jaar kwamen Ronan Keating, Racoon, Anastacia en anderen naar ons dorp. Ze werden door duizenden fans met open armen onthaald, maar er was ook een speciaal podium voor Drentse talenten. Hier speelden bands als The Heck, Sorry John en Saint Martinez, maar ook Bouke, de ‘King’ van Emmen, trad op. Met zulke optredens is het niet moeilijk om een mooi feestje te maken.

De rest van het land maakt wel eens geintjes over ons. Zo zouden we hier geen cultuur hebben en zou het hier saai zijn. Sommigen van ons zouden die westerlingen bijna gaan geloven, maar wees eerlijk: die lui weten niet wat ze zeggen. In Zuidoost-Drenthe is altijd wel iets te doen.

Je hoeft namelijk niet altijd naar een groot evenement om talent te ontdekken. Soms kun je de schoonheid vinden in kleine zaaltjes. Zo bezocht ik vorige week Café Groothuis voor een bijzonder optreden van Popkoor Emmen. Samen met de enthousiaste muzikanten van de cajóngroep van Peter Deiman verzorgden zij het project ‘My Generation’. Een zaal vol familie, vrienden en een enkele toevallige muziekliefhebber werd meegenomen op een muzikale tijdreis van de jaren ‘70 tot nu.

Het koor, de cajóngroep, de toetsenist, de gitaristen en de marimbaspeelster swingden de pan uit. Hoewel niet iedere noot even zuiver en het muzikaal niet altijd soepel verliep, voelde je toch de liefde voor muziek en de magie van het knusse samenzijn. Rijk of arm zijn, jong of oud, groot of klein; er werd muziek gemaakt door gewone mensen met passie. Het zijn deze enthousiastelingen die, ook op moeilijke dagen, hun energie verzamelen om samen te oefenen, te praten en te lachen. Een gezellige groep trommelaars en een club zingende vrienden onder leiding van een charmante hoogzwangere dirigente: het is muziek in zijn meest pure vorm.

De avond bereikte zijn hoogtepunt toen de commissaris van de koning, Jetta Klijnsma, vanaf de bar naar voren kwam schuifelen. Met veel genoegen reikte zij het muziekgezelschap ‘de Gouden Caleidoscoop’ van Drenthe uit, een prijs van het Fonds voor Cultuurparticipatie.

Terwijl ik naar huis fietste en ‘Unchain my heart’ neuriede, dacht ik aan de kleine pareltjes van cultuur in onze regio. Of je nu op een festival staat of in een achterzaaltje: muziek doet onze zorgen vergeten. Muziek verbindt, muziek verbroedert. Misschien mogen we allemaal best eens wat vaker samen zingen en dansen.

Docent en schrijver

Richard Zuiderveld


Auteur