Burgemeesterscolumn: Meer dan een spelletje

Voetbal is meer dan een spelletje. Ik roep het al mijn hele leven. En wie daar nog aan twijfelt, was zondag niet in Emmen.

De grote finale FC Emmen tegen Sparta begon donderdag. Eindelijk was het stadion helemaal uitverkocht. Dat mocht nu ook wel eens een keertje. De echte supporters waren er ook al op die ijskoude vrijdagavonden, waar het soms wel eens moeizaam ging tegen mindere tegenstanders. Op zo’n koude avond zei ik al: “als ze zo door voetballen, zien we volgend jaar Feyenoord aan De Meerdijk”. Maar nu waren ze er allemaal.

Je hoeft geen goed voetbal te zien om toch negentig minuten op het puntje van je stoel te zitten. Er zat ‘spanning op de benen’, zoals dat heet, en dat viel goed te zien. Natuurlijk hadden we een beetje geluk toen de scheids geen strafschop toekende, terwijl dat eigenlijk wel had gemoeten. Maar zonder geluk vaart niemand wel. Een gelijkspel biedt nog volop kansen.

Zondag ren ik eerst maar eens een stukje hard met de jongste dochter. Hardlopen is goed voor alles. Ik heb besloten om in Emmen te blijven. Een uitwedstrijd in Rotterdam is mooi, weet ik uit ervaring. Maar het is verstandiger om even bij de hand te blijven in Emmen zelf.

Op het plein is het heel gezellig. De horeca profiteert optimaal van het voetbal, het mooie weer en de thuisblijvende supporters. Tussen honderden FC Emmen-fans ben je meer supporter dan burgemeester. Nagelbijtend zien we het kwartje in de tweede helft de goede kant opvallen. Zou het dan toch? Bij 1-2 krijgen we een bierdouche die bij Normaal niet zou hebben misstaan. En bij de 1-3 volgen de eerste polonaises. Als ik tien minuten voor tijd een interview geef aan de NOS, merk ik dat de rem er bij mij nog wat op zit. Toch een wat voorzichtige Drent geworden.

Maar dan mogen we los. Het draaiboek voor de huldiging kan worden geopend. In de aanloop is voor een beperkt groepje de ‘dat/als – huldiging app’ aangemaakt. Daarop gaat het meteen los. Met een rotgang wordt alles in gereedheid gebracht voor een groot kampioensfeest.

Tegen negenen ontvangen we de spelers en aanhang eerst in het artiestencafé in het Atlas Theater. Ze kijken hun ogen uit: het schitterende plein staat bomvol met enthousiaste supporters. We denken hetzelfde. Volgend seizoen aan De Meerdijk alle grote clubs. Als de helft van deze mensen morgen even een seizoenkaart gaat kopen, hebben we elke wedstrijd een volle bak.

Dan gaan we gezamenlijk het podium op en wordt een menselijk decibelrecord gebroken. De spelers zijn door het dolle heen. Het duurt even voordat gedeputeerde Jumelet en ik het woord mogen voeren. De naam van zijn overleden zoon, een fanatieke supporter, staat op een van de spandoeken. Het ontroert me. Haast net zo mooi als die ene man, die in een rolstoel met een zuurstoftankje ’s middags naar me toekomt. “Burgemeester, ik heb nog maar even, maar dat ik dit nog mag meemaken!”. Voetbal is meer dan een spelletje.

Burgemeester Eric van Oosterhout