Niet iedereen blij met Rensenpark

EMMEN

De oude Emmer dierentuin heeft zich het afgelopen jaar sterk ontwikkeld. Toch is daar niet iedereen even blij mee. Een te hoog boeddhistisch gehalte vinden sommigen, bleek ook deze week weer.

Door Vincent Trechsel

Vroeger liepen er grote Amerikaanse bizons en elanden tussen de grove zwerfkeien, nu torent er in het voormalige dierenverblijf een houten Boeddhabeeld boven op die rotspartijen uit. Alsof Boeddha zelf op de Himalaya zit, wakend over het zo gedoopte Rensenpark. Verantwoordelijk kunstenaar is de in Tibet geboren Tashi Norbu, die pal tegenover het beeld zijn boeddhistische museum heeft. Op een doordeweekse dag vertelt hij passanten over de houten Boeddha, die van afvalhout is gemaakt. Zo ook afgelopen dinsdag.

De presentatie wordt echter abrupt verstoord door een mevrouw op een fiets. Haar gezicht verraadt onweer. "This is wrong", roept ze tegen kunstenaar Norbu, die Nederlands spreekt. Woest is ze. Een verhoogd houten Boeddhabeeld verafgoden… Dat kan niet! Ze spreekt er schande van en overhandigt Norbu een aangetekende brief. De kunstenaar weet niet wat hij zeggen moet, de groep luisteraars evenmin. De vrouw roept nog wat en fietst weg, op zoek naar graffitikunstenares Karin Siebring – die aan het kunstwerk heeft meegewerkt. Voor haar heeft ze ook een brief.

Tien Geboden

De groep blijft in vertwijfeling achter. Waar waren de luisteraars zojuist getuige van? Norbu opent de brief. Die begint met: ‘God says…’, gevolgd door de punten: ‘You shall not have other Gods before me’ en ‘You should not make idols’. De Tien Geboden worden genoemd, en waarschuwend: ‘Don’t ruin your life’. Verpest je leven niet zo en kap hiermee, is de strekking.

Het is niet voor het eerst dat mensen klagen over de boeddhistische uitingen in de oude dierentuin, weten althans andere parkbewoners – zoals de kunstzinnige ondernemers in het park zijn gaan heten. Volgens hen – ze willen niet met naam worden genoemd – is de christelijke gemeenschap in Emmen flink tegen, en weigert die zelfs het ‘Boeddha-gedeelte van het park’ nog te bezoeken. De gemeenschap stoort zich bij monde van die parkbewoners niet alleen aan de houten Boeddha, maar ook aan de Tibetaanse vredesvlaggetjes die bij de kinderboerderij hangen. De kinderboerderij die overigens geleid wordt door iemand in een Boeddhagewaad.

Stofzuiger

Tashi Norbu snapt de ophef niet zo. Waar hij door Mevrouw Op Fiets van beticht wordt, is niet wat zijn Boeddhabeeld zou moeten uitstralen. Het is niet de bedoeling dat mensen voor dit beeld – dat in de felle zon toch iets machtigs uitstraalt – gaan knielen of het verafgoden, vindt hij. "Dit beeld vertelt een verhaal over afval en verspilling. Ik heb er zelfs een kapotte stofzuiger en een lege boorkoffer in verwerkt. Het gaat om de boodschap van een kunstwerk."

Naar eigen zeggen neemt Norbu de mooie dingen uit het Boeddhisme mee. Die weten de mensen hier volgens hem ook te waarderen, maar zoals met alles zijn er voor- en tegenstanders. Zo ook in zijn thuisland. "In Tibet vinden ze dit Boeddhabeeld echt niet kunnen, omdat er geen ogen en neus op te zien zijn. Maar kom op, de mensen en hun interesses veranderen, de visie op religie verandert, en ook de kunst verandert. Ik bouw dit niet om mensen te schaden. Andersom is het mooi als mensen het ook niet zo gaan beschouwen."

Mevrouw of Fiets zal er het hare van gedacht hebben. Ze is bijna uit zicht, als ze over haar schouder roept: "Als het beeld binnenkort is afgefikt, dan heb ik het gedaan". Het mes snijdt in dit geval aan twee kanten. Een beetje respect hebben voor een andere visie of een ander geloof is ook niet verkeerd. Houd het bij je eigen en laat elkaar toch in de waarde. In Godsnaam.