Burgemeesterscolumn: Lintje

Jokken hoort niet. En al helemaal niet in een goed huwelijk. Maar een keer in je leven is een ‘leugentje om bestwil’ geoorloofd. Dat is als je je echtgenoot moet meelokken naar een bijeenkomst op de dag voor Koningsdag. Dan worden de ‘lintjes’ uitgereikt. Het is het leukst als het zo lang mogelijk geheim blijft. Ik heb al heel wat mooie smoezen gehoord.

Ook dit jaar komen er weer mooie verhalen langs. Een man wordt gevraagd een huwelijk te sluiten, want er is iemand ziek geworden. Hij gelooft het niet echt. Maar dan belt ook nog een ambtenaar die zegt dat het echt zo is. Als hij de kerk in komt, ziet hij heel veel mensen, maar geen bruidspaar. Dan ziet hij de familie en valt het kwartje.

En zo zitten er in een bomvolle kerk dertien blij verraste mensen. Ik begroet ze allemaal persoonlijk. In heel wat ogen zie ik de onverwachte blijdschap. Dan mag ik de bijeenkomst openen. Voor alle dertien personen heb ik een korte toespraak. Als de wereld alleen maar bestond uit deze mooie mensen, dan kon het politiebureau wel sluiten.

Zo is daar Kas Valke. Hij is allesbehalve fit. Zijn stok houdt hem op de been als ik hem mag toespreken. Maar dat weerhoudt hem er niet van een hele reeks activiteiten te doen. In het ziekenhuis, bij de EHBO en bij De Sperwers.

Of Gerrit Sulmann. Ook ziek, maar minstens zo actief. Ik noem een waslijst aan activiteiten, bijvoorbeeld voor de FNV, de cliëntenraad, de belastinghelper, raadslid en ga zo maar door.

Ook mag ik twee oud-raadsleden onderscheiden. Bé Hoeksema en Ton Schoo kwamen met name op de voor de belangen van ouderen. Zij vulden hun raadslidmaatschap op een gedegen betrokken manier in. Ook zij verdienen het lintje zeer.

Maar zelfs binnen deze bevoorrechte groep heb je baas boven baas. Mevrouw Van Luijt wordt benoemd als ridder. Zij heeft een ongehoorde hoeveelheid vrijwilligerswerk gedaan. Zo werkte ze bij de regionale omroep, voor de Zonnebloem en deed ze heel wat werk voor de Vliegclub Westerwolde.

Ook Wim Melenberg wordt benoemd als ridder. Ik mag drie pagina’s voorlezen om aan te geven wat hij zoal heeft gedaan. Veel instellingen hebben geprofiteerd van zijn kennis: kerken, scholen, bibliotheken, verpleeghuizen en culturele instellingen.

Na een uurtje zitten dertien mensen met een mooie onderscheiding en een fleurige bos bloemen. Ik zie aan sommigen dat ze amper beseffen wat hen is overkomen. Het is mooi om te zien hoe ze zitten te glunderen.

In mijn slotwoord geef ik aan dat er ongetwijfeld nog wel meer mensen zijn die een ‘lintje’ verdienen. We zijn in Drenthe niet zo royaal in het aanvragen van koninklijke onderscheidingen. Dat is jammer, want het is een mooie waardering die op prijs wordt gesteld. Als u iemand kent, die mogelijk in aanmerking komt voor een ‘lintje’, informeer dan gerust bij de gemeente. Wacht niet te lang, want voor de zomer start de procedure voor 2019. En misschien vraagt iemand het wel voor u aan.

Burgemeester

Eric van Oosterhout