Gemeentegedicht: Oosterbos – Klazienaveen

Emmen

‘Goedemorgen,’ zegt hij, een lange man op laarzen op het modderige bospad die drie meter achter zijn hond loopt. ‘Goedemorgen,’ zegt zij, een kleine vrouw op laarzen op het modderige bospad die een paar passen achter hem loopt en soms volledig achter hem verdween toen ik ze uit de verte aan zag komen en even niet zeker wist of er een of twee mensen liepen.

Het is een lang woord, goedemorgen, onuitspreekbaar lang. ‘Moi,’ groet ik ze terug, maar spreek het langzaam uit zodat het niet kort klinkt. Niet onbeleefd kort klinkt. De honden ruiken aan elkaar. Steken hun staart omhoog. ©Peter Veen ©www.gemeentedichteremmen.nl

Auteur

Redactie