Burgemeesterscolumn: Stille zaterdag…

Emmen

Het is Stille Zaterdag. Een katholieke opvoeding gaat er nooit meer uit. Zo stil is het anders niet op Ameland. Het paasweekend is zeker voor de Duitsers het sein voor een massale aanval op de eilanden. We zijn er zelf een tijdje niet geweest. Dat is bijzonder, want Ameland zit al jaren in het vaste reisprogramma van de familie. We sliepen er in een tent bij woeste stormen, speelden uren op het strand en liepen er halve marathons. Nu hebben we een gezellig familieweekend, waarbij de neefjes je laten merken dat je toch een jaartje ouder wordt (“Wie het eerst boven op het duin is, Eric”).

Een week eerder was de zaterdag nog iets minder stil. Na een druk verkiezingsweekje kan ik zaterdag meteen weer aan de bak. Tennis Club Bargeres organiseert een toernooi voor verstandelijk beperkte mensen. Daar mag je me ’s nachts voor wakker maken. Het is een G-sport in opkomst. Toch zijn er al heel wat deelnemers. De vrolijkheid komt je tegemoet. Ze hebben er zin in, om te beginnen door een foto met de burgemeester. Ik sla voorzichtig de eerste ballen, maar krijg ze hard terug. Daarna krijg ik nog een mooie rondleiding en toelichting. Ik vind het haast jammer om te vertrekken. Maar een 65 jaar getrouwd echtpaar mag je niet te lang laten wachten. Het wordt weer zo’n mooi gesprek waar ik er al zo veel van mocht beleven. Met dertien jaar beginnen met werken, dan je geliefde ontmoeten. Natuurlijk op de dansvloer. En dan twee jaar achter het hek omdat je weigert naar Indië te gaan. “We zagen elkaar één keer in de maand en dan moest ik ook nog doen alsof ik zijn zus was.” Ruim 65 jaar later staan de tranen nog in de ogen. Dat heet liefde of zoiets. In de middag help ik in Angelslo met de Opschoondag. Altijd leuk werk, zeker in een wijk waar het niet iedereen komt aanwaaien. En dan komt de lente ook nog om het hoekje kijken. Na afloop mag ik de prijs uitreiken voor het beste idee in de actie ‘Angelslo Schoon’. Mooi hoe wijkbewoners zelf proberen hun wijk een beetje mooier te maken. Het colbertje gaat letterlijk aan voor een diner bij Ten Cate. De drie Emmer Rotaryclubs ontvangen zo’n twintig jonge talentvolle mensen. Ik mag tijdens een uitstekend diner wat vertellen over leiderschap. Het zijn van die avonden waarvan ik zeg: “En ik krijg er nog voor betaald ook”. Mooie gesprekken met een generatie waar de wereld niet minder van wordt. Samen gaan we naar ons laatste uitstapje van deze iets minder stille zaterdag. In Klazienaveen is het feest: ‘Back to the Music’. Dat past ons wel. Ik ben gevraagd om met wethouder Van der Weide ook nog een bardienstje te draaien. Bij een rondje door de grote tent zie ik hoeveel mensen plezier hebben. Het is een gezellige afsluiting van een niet zo’n stille zaterdag. Die stilte vinden we wel weer. Bijvoorbeeld op Ameland. Burgemeester Eric van Oosterhout

Auteur

Redactie