Kinderen Braakhekkeschool vinden hond in de klas

EMMER-COMPASCUUM

/EMMEN - De Braakhekkeschool in Emmer-Compascuum heeft sinds twee weken een sociale hulphond in de klas genaamd Juultje.

Door Anna Sophie Bakker Joyce Seijbel (54) woont in de Emmer wijk Bargeres en is lerares op de Braakhekkeschool in Emmer-Compascuum. Zij geeft les aan groep 7 en 8 en kwam op het idee om een hulphond in de klas te introduceren. Naar aanleiding van een boek over Stichting Hulphond werd de lerares erg enthousiast. Wie weet zou dit wel eens sociaal evenwicht in de groep kunnen brengen. “Zorgzaamheid is iets wat de kinderen onderling verbindt”, zegt Seijbel. De Emmense heeft de medezeggenschapsraad benaderd en onderzoek gedaan naar het hebben van een hond in de klas. Niemand was allergisch voor hondenharen, dit was vooraf al gecontroleerd. De directeur van de school ging dan ook akkoord en een paar weken later was Juultje daar. De kinderen en ouders reageerden heel positief op het initiatief, vertelt de lerares. “Er was maar één kritische ouder en dat vind ik ook terecht. De moeder was bang dat haar kind bang zou zijn voor de hond, omdat hij normaal angsten heeft voor deze dieren.” Uiteindelijk kwam alles op zijn pootjes terecht en aaide de jongen Juultje veel. “Juul is erg toegankelijk met haar vriendelijke uitstraling.” Er zijn duidelijke afspraken gemaakt wat betreft het aaien van de hond. Als Juultje op het kussen gaat, moet ze met rust worden gelaten. Volgens Seijbel is dit ook een prachtig voorbeeld van hoe je andermans grenzen respecteert. Tijdens de uitleg van de lerares ligt de hond te slapen, maar zodra de kinderen aan het werk gaan mag Juultje door het lokaal lopen. Seijbel vindt het interessant om te zien dat de hulphond ook vaak de kinderen opzoekt die het echt even nodig hebben en prettig vinden dat Juultje even naast ze zit. “Zo merk je wel dat honden toch wel echt een speciaal zintuig hebben.”

Enorme rust

De eerste paar dagen moesten beide partijen nog even aan elkaar wennen. Tegenwoordig gaat het helemaal goed. Niemand wordt afgeleid van zijn of haar werk. “Er wordt veel geconcentreerder gewerkt, er heerst een enorme rust. De hond leidt niet af en zorgt voor een betere situatie.” De kinderen houden rekening met harde geluiden om de hond te sparen. Hier gaan de kinderen erg zorgzaam en bewust mee om. “Er was zelfs een leerling die tegen me zei: Juf, nu Juul er is, vind ik het veel fijner om te werken.” Uit wetenschappelijk onderzoek is dit ook gebleken, vertelt de lerares. “De aanwezigheid en het aaien van dieren hebben een goed effect op het geluksgevoel van mensen.” Na twee weken zag Seijbel het al gebeuren. “De onderlinge strijd verdween en de kinderen zorgden liefdevol voor Juul. De leerlingen zitten dankzij de komst van de hond beter in hun vel.” Zo is er een mooie situatie ontstaan in Emmer-Compascuum, waar mens en dier elkaar aanvullen.

Auteur

Redactie