Nieuw-Schoonebeekse met succes uit de bijstand

NIEUW-SCHOONEBEEK

/EMMEN - Lia Veenker (58) uit Nieuw-Schoonebeek is na een jarenlange strijd eindelijk uit de bijstand. Hulp kreeg ze van Adriaan Pals, die met zijn Toolbox in het Rensenpark zit. Een monoloog.

Door Vincent Trechsel “Ik ben na jaren eindelijk uit de bijstand. Vanaf 1 april mag ik gaan ondernemen als Lia van Elffenbrinck. Ik ga schildersworkshops geven en mijn eigen schilderijen verkopen. Ik ben zó blij!” “Ik ben inmiddels 58 jaar en heb 26 jaar ervaring als logopedist, waarvan negen jaren op Lom-scholen in Amsterdam en Almere en zeventien jaren in Duitsland als docent en als therapeut met een eigen logopediepraktijk. In 2010 kwam ik terug in Nederland, maar kon hier niet meer als logopedist aan de slag omdat de wetgeving is veranderd. Je moet nu in het kwaliteitsregister. Ik moest daarvoor cursussen volgen, maar die kon ik niet betalen, omdat ik geen inkomen en geen spaarpotje had. Enkele van die cursussen had ik in Duitsland zelf gegeven, maar dat en 26 jaren ervaring tellen voor het kwaliteitsregister niet mee.”

Terugkeer

“Mijn terugkeer was ellendig te noemen. De relatie was over, ik had geen woonplaats dus geen adres en dus ook geen bijstand. Mijn briefadres gold niet om in aanmerking te komen. Mijn spullen waren op vijf verschillende adressen opgeslagen. Ik had tijdelijke slaapplekken afwisselend bij mijn moeder, broer, vrienden en dochter, totdat ik een adres had en dus een bijstandsuitkering kreeg in 2013.” “Vanaf 2013 probeer ik uit de bijstand te komen. Ik wilde namelijk niet van een uitkering afhankelijk zijn. Ik heb mijn hele leven hard gewerkt en deed dat graag en goed. In de bijstand komen is absoluut niet fijn, maar eruit komen is verschrikkelijk lastig. Het is fijn dat het bestaat, maar het systeem erachter werkt enorm tegen omdat je niets mag.” “Ik mocht geen zelfgemaakte mode verkopen via internet, want de Kamer van Koophandel vond me toen met 53 jaar te oud. Ik wilde kleding verstellen voor de mensen in het dorp, maar dat kon niet want de inkomsten waren niet goed controleerbaar. Ik wilde als logopedist voorlichting geven op scholen en consultatiebureaus, maar dan zou ik mijn eigen baan creëren en dat mocht ook niet. Als je in de bijstand zit, krijg je met een ‘klantmanager’ te maken. Ik voelde me geen klant, en van managen was ook weinig sprake. Ik hoorde alleen maar wat niet kon of mocht.”

Werkervaring

“Ik mocht wel werkervaring opdoen bij de EMCO-groep door stickers op flesjes te plakken of stekjes in bloempotten te doen. Maar waarom wordt ervan daardoor vanuit gegaan dat ik verder niks kan? En waarom word ik daar niet bij geholpen? Niks kon, niks mocht. Ik kwam geen steek verder en langzaamaan raakte ik de moed ook wel kwijt.” “Ik gaf de boel op en zou accepteren dat ik de rest van mijn leven in de bijstand zou blijven. Want wat moest en kon ik nu nog doen om hieruit te komen? Voor mijn gevoel had ik echt alles gedaan wat ik in mijn mars heb. In juni vorig jaar dreigde De Dorpshoeve (het buurthuis in Nieuw-Schoonebeek, red.) te sluiten. Dat vond ik naar, maar ik kon geen geld geven om het huis te redden. Dat had ik immers niet. En dus stak ik als vrijwilliger mijn nek uit om te voorkomen dat de sluiting doorging. Ik gaf in diezelfde week nog twee avonden in de week een schilderscursus. Elke avond had ik acht mensen en dekte ik de kostenpost van De Dorpshoeve.” “Ik voelde me heel nuttig en een paar weken later las ik informatie over een voorlichtingsavond over ondernemen vanuit de bijstand. Daar vertelde Adriaan Pals van Toolbox over een zelfstandigheidstraject richting een eigen bedrijf. Toolbox heeft me hier heel goed in ondersteund en begeleid. Met de kritische hulp van Adriaan wilde ik het nog één keer proberen. Opnieuw een ondernemersplan schrijven en opnieuw alle begrotingen tot de laatste cent narekenen. Het was heel fijn om hem op de achtergrond te hebben.”

Kamer van Koophandel

“Er is nog aardig wat tijd overheen gegaan, maar ik heb groen licht van de gemeente om vanaf 1 april te mogen ondernemen met bijstand voor zelfstandigen (BBZ). Dinsdag ga ik naar de Kamer van Koophandel. Ik ga schilderworkshops geven in De Dorpshoeve en bij Op Eigen Houtje in Emmerhout. En ik mag mijn eigen werk verkopen. Dat doe ik onder mijn artiestennaam Lia van Elffenbrinck.” “Schilderen is echt een passie van mij. Een dag niet schilderen, is een dag niet leven. Ik heb mijn schilderijen altijd op Facebook gedeeld. Inmiddels volgen ruim 4500 mensen mijn pagina. Volgens mij is dat best veel. De mensen reageren zo enthousiast, ook tijdens de workshops. Het is iedere keer een wonder om te zien wat mensen, die nog nooit een penseel in de hand hebben gehad, tot stand kunnen brengen. Ik ben zo blij dat ik dit kan doen. Het is me gewoon gelukt! Ik kan aan de slag. Weet je hoe bijzonder dat is voor mij?”

Auteur

Redactie