Selmar Jurian: 'Het wordt heel puur'

EMMEN

Het Gekleurd Grijs Festival vindt 20 april plaats in woonwijkcentrum Holdert met onder meer een danstheater, gemaakt door Selmar Jurian. Jongeren en senioren worden gecombineerd.

Door Anna Sophie Bakker Selmar Jurian (28) woont in Groningen en maakt de dans voor het project. In het verleden heeft de choreograaf veel danstheatervoorstellingen gemaakt met zowel amateurs als professionals. Hij danst inmiddels ongeveer zo’n twintig jaar en heeft in Groningen gestudeerd aan de dansacademie Noord-Nederland. Recentelijk werd hij gebeld of hij dit project wilde begeleiden. De choreograaf heeft de vrijheid om zelf de thematiek te beslissen en te onderzoeken wat hij wil. Het dansproject is onderdeel van het project AIR Gekleurd Grijs (Artist In Residence, red.). De maand april staat in het teken van kunst en cultuur voor senioren. Als choreograaf is Jurian erg geïnteresseerd in de mens. “Niet alleen wat je technisch met je lijf kunt, maar vooral als persoon.” Het werken met oudere amateurs heeft Jurian nog niet zoveel ervaring mee. “Maar”, zegt hij, “het bevalt goed”. De choreograaf vertelt dat het heel oprecht is en echt gaat om wie ze zijn. “Het wordt heel puur.” Als hij iets moois ziet, raakt het hem soms ook echt. “Iemand met een ouder lichaam die expressie geeft aan iets. Het zijn wellicht meer stramme bewegingen dan ik gewend ben, maar het is gewoon heel echt.” Jongeren combineren met senioren geeft veel mogelijkheden. “Met dit project heb ik jongeren gevonden met danservaring. Dat werkt heel lekker en makkelijk.” Met de jongere dansers kan Jurian dingen verbeelden wat de senioren minder goed af gaat. Om echt met je gevoelens te dansen kan lastig zijn, geeft de choreograaf zelf al aan. “Het wordt geen strakke voorstelling waarbij het alleen om de bewegingen gaat zoals bij een abstract schilderij. Het gaat om wie je bent.”

Choreograaf

De laatste tijd praat Jurian steeds meer met zijn eigen grootouders. “Mijn oma is niet alleen oma. Zij is daarnaast ook gewoon een mens, een vrouw. Dat probeer ik te belichten.” Inspiratie haalt de choreograaf uit de verhalen die hij hoort van de senioren. Mensen zijn openhartig volgens hem, er komen best wel mooie verhalen uit. Over het verleden en waar ze vandaan komen bijvoorbeeld. “Ik probeer ook heel erg te kijken naar wie ze nu zijn. Wat voor mens ben je, hoe ziet je leven eruit en hoe heb je dat vormgegeven.” Deze keuze had Jurian vooraf al gemaakt. “Het verleden kan erg veel invloed hebben. Daar praten we dan ook over.” De choreograaf maakt niet alleen de dansen voor de voorstelling, ook schrijft hij ervoor. “Ik schrijf een gedicht over alle deelnemers waarmee ik een gesprek heb gehad. Waarschijnlijk ga ik dat ook nog verwerken in de voorstelling.” De verhalen die hij opdoet, gaat hij vertalen naar iets inhoudelijks zegt Jurian. Wat hij dan vervolgens als choreograaf weer gaat omzetten naar dans.

Blokken

Er worden verschillende soorten muziek gebruikt. Er is een jazz stuk, maar ook een klassiek stuk van de Franse componist Erik Satie. Eén nummer bevat zang, van Wende Snijders en er komt nog muziek met wat Oosterse invloeden in voor. “Uiteindelijk moet het sferisch allemaal bij elkaar passen. Of juist niet”, vertelt hij. Als decorstukken worden er houten blokken gebruikt. “Daar kan nog van alles mee gebeuren. Dat zeg ik niet alleen om het spannend te houden, maar ook omdat het ook voor mijzelf nog een verassing is.”

Auteur

Redactie