Burgemeesterscolumn: Verward

Emmen

‘Lochem’ is in Burgemeestersland een vertrouwde plaats. Daar worden elk jaar de gelijknamige bijeenkomsten gehouden. De onderwerpen wisselen. We beginnen elk jaar op de dinsdagavond en eindigen op de donderdagochtend. Burgemeesters volgen door het jaar heel wat cursussen en bijeenkomsten, maar de Lochem-conferentie is wel heel populair. Dit jaar ben ik weer ingeloot.

De dinsdagavond ben ik verhinderd. Ik heb een goede reden. In het Atlas Theater organiseren we een ‘waarderingsavond’ voor onze Erkende Overleg Partners (EOP). Dat zijn de mensen die in 35 dorpen of wijken voor ons het aanspreekpunt zijn. De verschillen zijn groot. Sommigen willen alles zoveel mogelijk zelf regelen, inclusief het budget. Anderen vragen vooral de gemeente om het zo goed mogelijk te regelen. En dan hebben we ook nog allerlei tussenvormen. Het wordt een mooie avond, waarin de waardering over en weer centraal staat. De volgende ochtend reis ik vroeg af naar Lochem. Daar tref ik ruim dertig collega’s uit alle hoeken en gaten van het land. Het is net zo’n gevarieerd gezelschap als de EOP’s zijn. Bovendien valt altijd op hoe groot de verschillen kunnen zijn in een klein landje als Nederland. Het maakt nog al uit of je burgemeester bent in een kleine Brabantse gemeente, of in een kleine Friese gemeente of in Utrecht of Emmen. Ze zijn er allemaal. Na bijna elf jaar burgemeesterschap ken ik heel wat collega’s. Dan is het altijd fijn bijpraten en horen hoe het elders gaat. Zo beroerd hebben we het niet in Emmen. Maar we komen ook om wat te leren. Zo hebben we het de eerste dag over de verkiezingen en vooral het proces erna. Wat is de rol van de burgemeester bij het vormen van een college en waar heb je het over met een nieuwe raad? De tweede dag hebben we het over ‘verward gedrag’. Een landelijke werkgroep praat ons bij over de stand van zaken. Er zijn steeds meer verwarde mensen in de samenleving. We leren meteen dat het beter is om te praten over ‘personen met verward gedrag’. Mensen zijn immers zelden hun hele leven verward. Het komt veel vaker voor dat gewone mensen door een bepaalde omstandigheid van slag raken en zo geleidelijk verward gedrag gaan vertonen. Het kan iedereen morgen overkomen; het geluk loopt over een dun richeltje, waar het elk moment vanaf kan vallen. Dat neemt niet weg dat de gevolgen voor de samenleving groot kunnen zijn. Voor een buurt is het niet prettig wonen naast mensen, die schreeuwen, ’s nachts leven, of vuur in huis maken. Dat vereist een goede aanpak van alle instanties, waarbij het soms voor alle betrokkenen beter is dat het verwarde gedrag even elders wordt vertoond. Na afloop krijgen we het boek over Toon W. Hij is de man die we op een filmpje schreeuwend in het raam op de eerste verdieping zien staan. Hij kijkt naar zijn auto, die hij zelf in de fik heeft gestoken. Het gaat na een intensief traject weer goed met Toon. Hij is niet verward, hij vertoonde verward gedrag. Burgemeester Eric van Oosterhout

Auteur

Redactie