Burgemeesterscolumn: Eén door toneel

Emmen

De voorwedstrijd was in het Atlas Theater. We hebben met vrienden kaarten gekocht voor Herman van Veen. Uitverkocht huis. Waar word je zo mooi welkom geheten door leuke gastdames? Natuurlijk, de burgemeester van Emmen heeft nergens te klagen over een fatsoenlijke behandeling. Maar bij het Atlas Theater lijkt iedereen met een warme glimlach geboren.

We hebben wat laat kaarten gekocht, zodat we helemaal bovenin zitten. In de Stadsschouwburg van Groningen loop je dan de kans achter een paal verzeild te raken. Maar het theater in Emmen kent eigenlijk geen slechte plaatsen. We zien een prachtige show met fijne muziek, humor en ontroering. De oude baas is het nog niet verleerd. Het is een mooie opmaat naar een voorstelling in een ander mooi theater in de gemeente: het dorpshuis in ons Weerdinge. Daar speelt de toneelvereniging: WEDT: Weerdinge Eén door Toneel. Zo eenvoudig is het. Je neemt een toneelvereniging en de eenheid in het dorp is verzekerd. We zijn nu met vrienden, waarmee we al jaren naar Shakespeare in Diever gaan. De lat ligt hoog. Bij binnenkomst zit het theater annex gymzaal bomvol. Maar er is op ons gerekend. Het warme openingswoord is voor de voorzitter, die straks ook in de gemeenteraad probeert te komen. Maar vanavond gaat het niet over politiek. We zien een stuk in drie bedrijven met allerlei verwikkelingen. Een bleue student, het nieuwe knappe meisje op kamers, vader en moeder die de huwelijkstrouw wat hebben verlaten en een kwebbelende werkster. Er wordt verrassend goed gespeeld, waarbij de hand van een ervaren regisseur goed is te merken. Juist de aktes die vaak net wat ‘te vet’ zijn aangezet, doen het goed. WEDT smaakt naar meer. Voor het laatste bedrijf is er ook de gebruikelijke verloting. Ondanks een groot aantal sponsors moeten de overige kosten worden gedekt. Natuurlijk kopen we met ons vieren de nodige lootjes. Ik waarschuw mijn vrienden dat ze dat gerust mee mogen doen, maar dat mijn vrouw altijd wint. Ik spreek over ruim 35 jaar gezamenlijke ‘lootjeservaring’. Zo hadden we in onze studententijd een keer een mooie avond van mijn zaalvoetbalclub. We zaten in een wat beduimeld zaaltje van één van de bekendste volksbuurten van de stad. Veel bier en piratenmuziek. Mijn vrouw won één van de hoofdprijzen van de verloting: een schitterend tweepersoonslaken. Ze herinnert zich nog de grappen en voorstellen op het toneel toen ze de prijs moest ophalen... In Weerdinge staat een hoeveelheid prijzen waar met gemak een klein Action-filiaal mee is te vullen. We hebben allemaal veel lootjes met onze naam ingevuld. Het duurt nog geen vijf minuten of de eerste prijzen vallen op de tafel van mijn eega: een set scharen en badschuim. Tegen het eind wint ze zelfs nog een wc-borstel. Het is al nacht als we vrolijk naar huis lopen. Ik denk: “Als we nu maar niet worden aangehouden”. Want ik zie de kop in het Dagblad al voor me: ‘Burgemeester Weerdinge ’s nachts aangehouden met wc-borstel’. Een mooi begin voor een toneelstuk. Dat dan weer wel. Burgemeester Eric van Oosterhout

Auteur

Redactie