Gemeentegedicht: De lange IJ

Emmen

Mijn goede vriendin heeft een gebroken hart

zij gaf haar liefde aan een befaamd muzikant de woordkunstenaar beloofde haar de wereld en viel uiteindelijk clichématig door de mand De man aan wiens zijde zij jarenlang had gelopen voor wie zij letterlijk de wereld was rondgevlogen bleek zijn eigen sprookje niet te kunnen leven en vroeg steevast meer van de liefde dan hij kon geven Zij is werkelijk een bloedmooie en welbespraakte meid met van die lange blonde haren, een PhD in Psychologie en om haar vinger een knots van een diamanten ring. Waarop mijn lief zegt: ‘Ja, dat is het verschil’ en ik weet dat zij die eigenlijk helemaal niet een wil Door nu van een afstand te hebben gezien dat werkelijk niemand de echte realiteit ontloopt ben ik nu meer dan ooit dankbaar voor de eenvoud en dat het leven zich ontvouwt, zoals ik had gehoopt Voordat ik haar leerde kennen, vroeg ik mij wel eens af hoe het zou zijn om dat illustere leven te leiden en wat er aan zou schorten. Ik kwam alle illusies ten spijt, toch tot de antieke conclusie dat de lange IJ vaker van toepassing is dan de korte © Berendy Gähler © www.gemeentedichteremmen.nl

Auteur

Redactie