Heden & Verleden: De toekomst van Wildlands

Emmen

Het is nog maar net 2018 en een brief van Wildlands valt bij mij op de deurmat. Hierin lees ik de vraag of mijn vrouw en ik onze abonnementen willen verlengen. Ik leg de brief weg en denk terug aan de jaren die het themapark nu achter de rug heeft. Zijn wij bereid om er 150 euro aan uit te geven?

Vanaf 2008 hebben ontwikkelaars natte dromen gehad over de 500 miljoen euro die ze mochten besteden. Inwoners en de gemeenteraad waren kritisch, maar het geld fluisterde zacht: Emmen gaat iets revolutionairs bouwen. Deze enorme investering is terug te zien, want het park is tot in de details vormgegeven: van weelderige beplanting in Jungola, tot lemen hutjes en een termietenheuvel. Jonge kinderen kunnen overal spelen, klimmen en rennen. De attracties zijn spectaculair, maar de grootste kracht van Wildlands ligt in de beweegruimte van de dieren. De verblijven zijn mooi, ruim en ook nog eens duurzaam. Helaas ontdekte ik na de eerste expedities dat grote delen van Wildlands schone schijn zijn. Het uiterlijke vertoon is magisch, maar in karakter en identiteit gaat het park onderuit. Ik zie de dierentuin nu als een chocoladekonijn: een heerlijke buitenkant, maar leeg van binnen. Het Dogondorp en de tempel van de vlindertuin moeten culturele hoogtepunten zijn, maar lijken eerder op het decor van een avonturenfilm uit de jaren ‘80. Het is een komisch geheel vergeleken met de prachtige voorwerpen die in de oude dierentuin gepresenteerd werden. Na drie ritjes loop ik ook de attracties voorbij en de vage themadeuntjes maken mijn humeur er niet beter op. Ik wil dit jaar echt niet beginnen met een klacht, maar ik maak hier juist een afgewogen keuze voor mezelf: wil ik bijdragen aan de koers die Wildlands vaart? Het voelt alsof het management geen aandacht heeft voor feedback. Uit een enquête van het Dagblad van het Noorden klinkt de veel gehoorde klacht dat bezoekers het teveel een attractiepark vinden worden, maar toch is er gekozen voor de aanleg van een achtbaan. Hoe kan dat? Ook krijg ik kriebels als ik denk aan hoe omwonenden straks de last van het geluid van gillende kinderen zullen moeten dragen. Het is geen geheim dat de bezoekersaantallen het afgelopen jaar tegenvielen en in mijn omgeving hoor ik abonnementhouders twijfelen. Betekent dit dat 2018 wel eens een slecht jaar voor Wildlands Adventure Zoo zou kunnen worden? Is het park nog te redden? Ik denk dat de directie wakker moet worden en meer betrokken moet zijn bij de gemeenschap. Ze moet begrijpen dat ze de inwoners van Zuidoost-Drenthe veel verschuldigd zijn en dat ze hun harten moeten winnen. Jaag de geldwolven weg en steek energie in meer dieren, karaktervorming, goede doelen en educatie. Respect moet je verdienen, dat kun je niet kopen. Ik ben gek op dieren, maar voorlopig ga ik mijn abonnement niet verlengen. In plaats daarvan bezoek ik wel de oude dierentuin en droom ik van een toekomst waarin ik met mijn kinderen door een park wandel waarin ze leren over dieren, hun welzijn, verhaal en evolutie. Wat zou dat mooi zijn: een dierentuin waarin we niet overrompeld worden door commerciële Disney-achtige praktijken, plastic en ongezonde vreterij, maar een park dat echt leeft in de harten van mens en dier. Docent en schrijver Richard Zuiderveld

Auteur

Redactie