Michel van der Plas is dierenliefhebber pur sang

ERICA

Michel van der Plas is 47 jaar en woont in Erica. Hij beheert er de opvang voor uitheemse vogels World of Birds Foundation. Lees meer over Michel in deze Doorloper.

Een relatie? “Dit jaar ben ik 25 jaar samen en 12,5 jaar getrouwd met mijn vrouw Bonny Talsma. Dit bijzondere dubbele jubileum hebben we dan ook goed gevierd met onze naasten.” Erica is voor mij... “Sinds zeven jaar de mooiste plaats van Nederland, want zo lang wonen we hier inmiddels. We hebben het zeer goed naar ons zin. Vriendelijk en behulpzaam volk hier in Zuidoost-Drenthe.” Als ik de baas van Erica zou zijn, dan... “Zou ik alles lekker laten zoals het is. De nodige winkels zijn aanwezig en Emmen, Coevorden en Schoonebeek zijn vlakbij voor de grotere aankopen en om lekker uit eten te gaan. Ik kan me geen betere woonplaats bedenken en heb toch al in diverse windstreken gewoond. Wat overigens niet wil zeggen dat ik nu reclame maak om allemaal naar Erica te verhuizen, want de rust is juist één van de aantrekkelijke kanten ervan.” Vroeger ging ik altijd stappen in... “Het westen van het land, want daar ben ik opgegroeid tussen Amsterdam en Utrecht in het dorpje Waverveen. Dit is overigens nog landelijker dan Erica, maar dat was wel iets te afgelegen wat mij betreft. Ik heb in mijn jeugd heel veel moeten fietsen naar onder meer uitgaansgelegenheden, school en winkels. Zelfs de dichtstbijzijnde bushalte was acht kilometer verderop. Fietsen vind ik dan ook niet leuk meer, maar ruimte en rust nog zeker wel.” Ik weet nog goed wanneer en op wie ik voor de eerste keer verliefd was. Dat was... “Op de lagere school. Ik zat het grootste deel van de dag achterstevoren in mijn bankje om naar de beeldschone Saskia te kijken, maar toen daar door zowel de leraar als Saskia zelf wat van werd gezegd was de liefde net zo snel weer over.” De laatste keer dat ik goed gelachen heb, weet ik nog goed... “Vorige week nog in de pauze met de vrijwilligers en stagiaires van World of Birds. Dit is altijd gezellig en er zitten heel wat komieken tussen. Overigens hebben ook de papegaaien in de kantine een groot gevoel voor humor, want ze kunnen met hun fratsen en woordenkennis met de juiste timing ook voor grote hilariteit zorgen. Waar ze zelf vervolgens ook weer veel lol om hebben.” En dat ik huilde ook... “Dat was begin vorig jaar. Mijn moeder is zes jaar geleden overleden en voor haar crematie was een dvd over haar leven gemaakt. Deze heb ik nooit kunnen zien omdat dit verlies me nog te gevoelig was. Toen ik een weekje op vakantie was, heb ik de dvd toch maar eens bekeken en alle emoties kwamen eindelijk los. Het verwerkingsproces is begonnen.” Het beste boek dat ik ooit gelezen heb, is... “Een boek van Deon Meijer. Dat is een Zuid-Afrikaanse thrillerschrijver, al kan ik moeilijk kiezen welk boek dan het beste is. Ik ben nooit in Zuid-Afrika geweest, maar dankzij zijn boeken waan je jezelf midden tussen de bevolking en de avonturen van zijn realistische personages.” Je kunt me wakker maken voor... “Liever nergens voor. Ik val altijd moeilijk weer in slaap, maar als er ’s nachts babyvogeltjes gevoerd moeten worden ben ik wel degene die dat doet en dat vind ik dan nog leuk ook.” Het eerste wat ik doe als ik na mijn werk thuiskom is... “Onze huisdieren gedag zeggen. Naast 1600 vogels in de opvang hebben we thuis ook nog een papegaai, een hond en drie katten. Je bent een dierenliefhebber of je bent het niet.” Als ik niet in Erica zou wonen, dan... “Zou ik in elk geval ergens in Drenthe wonen. Ik woon nu 24 jaar in deze provincie en terug naar het westen is geen optie voor mij. Daar is het veel te druk.” Ik zou graag de volgende persoon willen nomineren voor een lintje... “Dat kan er maar één zijn: mijn vrouw Bonny. Zij is naast mijn collega – Bonny is vogeltrainer en gedragsdeskundige van beroep - ook degene die er voor gezorgd heeft dat we de mooiste en grootste opvang voor uitheemse vogels van Europa hebben kunnen opbouwen. Ze is daarin al bijna 22 jaar mijn steun en toeverlaat en zonder partner die dit steunt is het absoluut onmogelijk om van je hobby je beroep te maken.” Wat ik vroeger wilde worden is... “Ik wist nooit wat ik wilde worden en was vooral met mijn hobby vogels houden en kweken bezig. Door me daar al dertig jaar op te storten ben ik er ook wel aardig goed in geworden, denk ik.” Wat ik uiteindelijk geworden ben, is... “Beheerder van de World of Birds Foundation, een opvang en kweekcentrum voor (bedreigde) exotische vogels. Een beroep dat nog helemaal niet bestond en wat toevallig zo gegroeid is. Door onze specialisatie in vogels hebben we echt iets bijzonder te bieden. We krijgen veel waardering. Naast veel ‘afgedankte’ huisdieren krijgen we ook van steeds meer vanuit Europese dierentuinen zeldzame vogels toegeschoven in de hoop dat wij ze tot voortplanting kunnen stimuleren om de soort te behouden. Het aantal vogels is al gegroeid naar 1600 in meer dan tweehonderd verschillende soorten.” Mijn hobby is... “Dat lijkt me wel duidelijk denk ik. Ik ben de hele dag met vogels bezig en zou ook niets anders willen doen. Zelfs tijdens vakanties gaan we altijd op zoek naar nieuwe vogelkwekers, dierentuinen en vogelparken om mee te kunnen samenwerken.” Hoogtepunten in mijn leven zijn er zeker, maar wat er echt uitspringt is... “De aanschaf van de grote tuinbouwkas in 2010 om onze vogels optimaal te kunnen huisvesten. Bijna 7000 vierkante meter speciaal ingericht voor vogels. We zoeken overigens altijd nieuwe vrijwilligers om het groeiende aantal vogels goed te kunnen blijven verzorgen. Onze eerste open dag tijdens de winter is op zondag 21 januari van 11.00 tot 15.00 uur. Dan is ongeveer de helft van onze vogels te bekijken. Al die aandacht vinden ze zelf ook erg leuk trouwens.” Ook deelnemen? Mail jouw verzoek naar zuidoosthoeker@ndcmediagroep.nl.

Auteur

Redactie