Karin Siebring: ‘Ik wil meer kleur in Emmen’

EMMEN

Kunstenaar Karin Siebring maakt zich hard voor een legale plek in Emmen waar graffitispuiters naar hartenlust aan het werk kunnen. Een mooi voorbeeld is de wand rondom de nieuwe Bakker Bart.

Door Vincent Trechsel Weet u nog, die met graffiti bespoten wand rondom de nieuwe Bakker Bart in Emmen? Die staat te koop. Delen kunnen worden opgekocht voor nog geen vijfhonderd euro. Het logo van de dierentuin, het Raadhuisplein, de Grote Kerk en het werk van de Toyisten. Alles wat met Emmen te maken heeft, is op een kunstige manier vereeuwigd. U hebt nog vier weken. Dan wordt de muur in puin geslagen. De 160 meter lange wand is eigendom van aannemer Johan Heijnen, die bij het begin van de bouw van de nieuwe broodjeszaak de blik op de verbouwing wat plezieriger wilde maken. Hij heeft in het verleden vergelijkbare initiatieven opgezet bij een bouw, al was de ‘schutting’ niet eerder zo lang. Een groot deel van de wand is na de opening van Bakker Bart natuurlijk al weggehaald, maar er is nog zo’n twintig meter over, ter hoogte van Restaurant De Kamer.

Spuitkunst

Als het aan de Emmense Karin Siebring (34) ligt, die met haar Ka’S Design en zes anderen de uitvoering op zich heeft genomen, neemt de gemeente Emmen de wanden over. Legale plekken creëren waar jongeren hun graffitikunsten kunnen uiten. Dat lijkt haar wel wat. “Elke stad heeft van die muren”, stelt ze. “Waarom Emmen dan niet?” Het is volgens haar een makkelijke manier om het graffitispuiten onder controle te houden. Voor graffitispuiters is nu het alternatief afreizen naar Zwolle of Groningen om daar hun spuitkunst onder de aandacht te brengen. “Ik ken zoveel mensen in deze regio die zich met een spuitbus willen uiten en mooie kunstwerken willen achterlaten. Die mensen verdienen in Emmen toch een podium? Je kunt de bestaande wanden herplaatsen en overspuiten, maar nieuwe muren plaatsen is ook mogelijk”

Pandenwand

De 160 meter lange wand bestaat uit vier delen waaronder een pandenwand, bespoten met herkenbare panden uit Emmen zoals het voormalige kantongerechtsgebouw, het Atlas Theater en de verschillende winkelgebieden. Die wand mag intact blijven, volgens Siebring, want het is gratis promotiemateriaal voor Emmen. De andere wanden kunnen op plekken worden ingezet die volgens haar wel wat kleur mogen gebruiken, zoals de noordkant van het centrum van Emmen. “Die doet nu grauw aan en die toren van Peter van Dijk gaat daar niet veel aan veranderen.” Het Rensenpark, waar nog wel eens een deel moet worden afgesloten voor publiek, vindt ze ook een prima optie. “Plekken in het Rensenpark die nog niet toegankelijk zijn, kan je op deze manier met kunst afscheiden. Daar is het Rensenpark toch ook voor bedoeld?”

Samenwerking

Siebring wil in ieder geval meer kleur brengen in Emmen. Op de wanden kunnen jongeren en volwassenen hun gang gaan en zij kan bijvoorbeeld workshops geven. Een goede samenwerking is dan wel broodnodig. “Als de gemeente het overneemt, kan ik het beheren. Waarom ik het zelf niet koop? Ik zou niet weten waar ik met die wand naartoe moet. Daarbij duurt een vergunning aanvragen te lang. Dan is het werk al gesloopt.” De kunstenares kan nog zulke kleurrijke ideeën hebben, maar zonder gemeente is ze dus nergens. Die laat bij monde van woordvoerder Miranda Kocks weten dat de gemeente het graffitiverhaal in het Rensenpark interessant vindt om te volgen. “Er zijn gesprekken geweest, maar die hebben nog niet tot iets concreets geleid. We volgen Karin Siebring met interesse, maar zij moet wel met een plan komen. We moeten immers weten of er een draagvlak is voor graffiti als kunstvorm. Over de overname van de wanden is geen aanvraag ingediend dus daar kan ik niets over zeggen.”

Auteur

Redactie