Burgemeesterscolumn: Kansen

Emmen

Mijn loopbaan startte in Delfzijl. Om precies te zijn: Delfzijl-west. Daar werkte ik in een bevlogen team van onderwijs- en welzijnsdeskundigen. Wij hadden tot doel de onderwijskansen van kinderen in dat gebied te vergroten. Er was veel te doen. Het onderwijs op de scholen was vaak niet op peil. Ouders vonden (door)leren niet zo heel belangrijk. In veel huizen ontbrak het aan boeken en spelletjes. Er waren veel opvoedingsproblemen. En ga zo nog maar even door.

We gingen ook op huisbezoek. Dat maakte op mij minstens zoveel indruk. Het ontbrak vaak niet aan liefde voor kinderen. Maar geregeld zat ik in huiskamers waar je je nauwelijks kon voorstellen dat er ook kinderen woonden. Geen speelgoed, geen boeken, geen kinderliedjes. Zoiets simpels en belangrijks als het voorlezen van je eigen kinderen werd vaak niet gedaan: “ik kin toch gain bouken kopen, ja”. Veel ouders hadden zelf veel problemen met lezen. Terwijl dat juist zo belangrijk is: “op school leer je lezen en nog een paar dingetjes”, zei schrijver Theo Thijssen. Mijn jaren in Delfzijl-West vormden mijn loopbaan. Dan stond ik ’s avonds na een huisbezoek op het winderige station. Op het perron lag geen tegel recht en in mijn herinnering waren de ramen van het enige hokje altijd stuk. “Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn in het uitkiezen van je ouders”, zei een beroemd socioloog. En als je het daarbij niet treft, moet je kinderen helpen. Ik heb me altijd bezig gehouden met kansen voor kinderen. Op de Avondschool in Emmen gaat het ook om de tweede (of derde) kans. We zijn er op een avond op werkbezoek met het college. Elke week komen er zo’n 150 ‘cursisten’ die iets willen leren. De leerkrachten doen het helemaal vrijwillig. Het zijn volwassenen die wat tijd over hebben, leerkrachten die het leuk vinden om dit ernaast te doen, en ook een leerling van 6 VWO. Ook de leerlingen zijn heel verschillend. Dat merken we als een rondje door de school maken. De overeenkomst is dat ze allemaal de kans pakken om wat extra’s te leren. Zo zien we een stel leerlingen van de PRO-school, die theorielessen volgen voor het rijexamen. Dat is niet zo eenvoudig, maar in een kleine groep met een geduldige docent gaat het een stuk beter. Ook zie ik bekenden, die laaggeletterd zijn. Hier kunnen ze in alle rust nog wat extra oefenen. Enkele mensen die ik eerder zag bij Praatcafé Anderstaligen krijgen hier wat extra les. Sander kwam ik al eens tegen bij Brownies & Downies; hier leert hij nog beter koekjes bakken. Hij snijdt voor mij een snippertje af om te proeven en lacht blij als ik eerlijk zeg dat het heerlijk is. In een ander lokaal kom ik de leuke timmerman tegen, die bij ons thuis de schuurdeur verving. Ik betaalde hem netjes, maar hier vindt hij het leuk om geheel kosteloos mensen dingen te leren. Dit is onderwijs uit de eredivisie. Belangrijke vaardigheden, aangeleerd door bevlogen vakmensen. Alle mensen hebben recht op goed onderwijs. Al is het als tweede kans. Burgemeester Eric van Oosterhout

Auteur

Redactie