Column Coevorden Verbindt: No place like home

Emmen

U leest hier wekelijks een column van een lid van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Coevorden. Jeroen Huizing is deze week de schrijver van dienst.

Het moet een koddig gezicht geweest zijn. Zes mensen, lopend op een brug, allemaal met hun gezicht omlaag. Neerslachtig? Nee, zeker niet. Ze, of liever gezegd we, waren aan het speuren. Speuren naar fraai beschilderde stukjes kauwgum op de Millennium Bridge in Londen. Een eindje verderop was kunstenaar Ben Wilson zelf aan het werk, liggend op een kussentje. Veel mensen hebben zijn kunstwerkjes waarschijnlijk niet eens gezien, maar voor ons was het een van de pareltjes van onze vakantie. In geen enkele reisgids vermeld en daarom juist des te leuker! Afgelopen week waren we dus in Londen. We hebben even getwijfeld of het wel zo’n goed idee was, met vier kinderen tussen de 5 en 13 jaar op stedentrip. Maar wat was het goed dat we zijn gegaan! Het is onbeschrijfelijk en onbetaalbaar om de blikken van verwondering en bewondering van je kinderen te zien bij de Tower of London, op Piccadilly Circus, Trafalgar Square, bij Buckingham Palace, in de metro, in het Science Museum, in M&M World of voor de Big Ben (in de steigers weliswaar). En onze jongste zoon liet geen moment onbenut om luidkeels te laten horen dat dit toch echt zijn ‘beste vakantie ooit’ was. Natuurlijk was het niet alleen voor de kinderen genieten. Ook zelf vind ik het iedere keer weer indrukwekkend om in deze imposante stad te zijn. Het is in het begin even wennen om de weg te vinden, maar als je eenmaal gewend bent, is dat metronetwerk echt een uitkomst. Dat geldt ook voor de vele buslijnen, uiteraard met de bekende rode dubbeldekker bussen. Veel van die bussen zijn tegenwoordig overigens hybride. Het viel me sowieso op dat er op het gebied van duurzaamheid duidelijk stappen zijn gezet. Zo zijn veel openbare afvalbakken, net als de containers bij de huizen, geschikt voor gescheiden inzameling en ook is de fiets aan een duidelijke opmars bezig in het verkeer. En dan is er natuurlijk de befaamde Engelse ‘Keep calm and carry on’ mentaliteit. Het viel ook de kinderen op dat de Engelsen zo kalm, netjes en beleefd blijven. Geen ongeduldig getoeter voor verkeerslichten en al helemaal geen voordringen in de vele, altijd op natuurlijke wijze gevormde rijen. Bijna in iedere zin zit een ‘please’ of ‘thank you’. En emotionele uitspattingen zijn bijna net zo uitzonderlijk als black tea drinken zonder melk. Enige uitzondering op dat laatste was overigens het publiek bij de voetbalwedstrijd die de oudste twee jongens en ik bezochten op Wembley, maar dat was dan ook een heuse kraker tussen de rivalen Tottenham Hotspur en West Ham United. Voor de voetballiefhebbers: het eindigde in 2-3 voor de Irons. En dan kom je weer terug in Sleen. Het is hier bijna in alles het tegenovergestelde van Londen. Geen hectiek, maar serene dorpsrust. Geen koffiezaakje op iedere straathoek, hoewel we hier bij De Deel, het Veurhuus, De Linde en de Mooie Mijt prima terecht kunnen voor een kop lekkere koffie. Geen uitgebreid netwerk van bus en metro, maar één buslijn die langs in plaats van door het dorp rijdt. Geen Millennium Bridge, Tower Bridge of London Bridge, maar survivaltouwen over de Jongbloedvaart. Geen Piccadilly Circus, maar een mooie Brink. Maar Sleen, en dat geldt eigenlijk voor onze hele gemeente, heeft iets wat Londen niet heeft. Ondanks dat ik kan genieten van zo’n grote stad voel ik me hier namelijk thuis. There’s no place like home! Wethouder Jeroen Huizing

Auteur

Redactie