Doorloper met Angeline Delicaat: ‘Ik heb een prachtig vak’

EMMEN

Angeline Delicaat is 58 jaar en woont in Emmen. Zij is in haar woonplaats mindfulness trainer en tools for life therapeut. Lees meer over Angeline in deze Doorloper.

Een relatie? “Ik woon niet samen, maar er is wel een speciaal iemand. De afstand maakt dat we elkaar niet elke dag kunnen zien, maar als we elkaar zien is het altijd weer heel bijzonder en fijn.” Emmen is voor mij... “De plaats waar ik nu alweer 31 jaar woon. Het eerste wat me opviel toen ik in 1986 voor een sollicitatie in Emmen kwam, was dat hier alles zo lekker ruim opgezet is. Met veel groen en weinig hoogbouw.” Als ik de baas van Emmen zou zijn, dan... “Zou ik de koopavond naar vrijdagavond verplaatsen. Dat ken ik nog uit Oldenzaal. Een mooi begin van het weekend. Op je gemak even de stad in, met vrienden afspreken, uit eten en niet de tijd in de gaten hoeven te houden voor de volgende werkdag.” Toen de Oranje Leeuwinnen het EK voetbal wonnen... “Was ik van de partij! Wat een feest. Drie uur voor de wedstrijd kreeg ik nog een kaartje om er ook bij te zijn. Erg spannend en wat een geweldige sfeer met 28.000 blije mensen!” Ik weet nog goed wanneer en op wie ik voor de eerste keer verliefd was. Dat was... “Toen ik op de lagere school zat en in mijn schrift geschreven had: ik ben verliefd op B… Het moment dat een klasgenootje mijn schrift afpakte en mijn net ontdekte prille verliefdheid publiekelijk door de klas schreeuwde, vond ik een echte rotstreek.” De laatste keer dat ik goed gelachen heb, weet ik nog goed... “Mijn twee poezen maken me dagelijks aan het lachen. Het onvoorspelbare én het voorspelbare. Nu loopt er een - het is bijna vijf uur – over mijn toetsenbord en klagend over zijn iets te late voedertijd.” En dat ik huilde ook... “Ik kan gemakkelijk mijn emoties ruimte geven. In mijn praktijk zie ik nog te vaak de effecten van jarenlange ingehouden emoties. Rond mijn veertigste had ik te maken met kort achter elkaar meerdere verliezen, waaronder mijn vader die veel te jong Alzheimer kreeg. Dat was een hele verdrietige periode. Ik denk dat ik die periode redelijk goed doorgekomen ben door me niet stoerder voor te doen, maar te voelen en te accepteren wat er allemaal aan mijn deur klopte. Dat maakte dat ik óók kon blijven genieten van wat er wél allemaal was. Drie gezonde dochters en fijne vrienden en vriendinnen!” Het beste boek dat ik ooit gelezen heb, is... “Een boek dat veel indruk maakte is Mijn naam is Asjer Lev van Chaim Potok. Dat boek gaat over een jonge Joodse zeer kunstzinnige jongen. Hij wordt tegengewerkt door zijn zeer gelovige ouders om zijn talenten te ontplooien. Hij wil niemand pijn doen, maar weet ook niet hoe hij dan de vrede in zichzelf kan bewaren. Gelukkig krijgt hij wijze hulp én heeft hij de moed om zijn gevoel te volgen.” Je kunt me wakker maken voor... “Laat mij maar lekker slapen. De wetenschap snapt steeds beter waarom voldoende nachtrust zo zinvol is voor onze gezondheid.” Het eerste wat ik doe als ik na mijn werk thuiskom is... “Thuis is mijn werkplek! En daar ben ik heel blij mee. Ik mis wel eens een collega om mee te overleggen, maar met de telefoon en Skype kom ik een heel eind.” Als ik niet in Emmen zou wonen, dan... “Afrika is een plek waar ik me bijzonder op mijn gemak en thuis voel. Tegenwoordig ben ik regelmatig in Marokko. Toen ik werd uitgenodigd door een nomadenfamilie om met hun door de woestijn te trekken, hoefde ik geen twee keer na te denken. Dat was de start van een ‘mijn tweede thuis’. En ook de start van het organiseren van wandel mindfulness yoga reizen naar de woestijn.” Ik zou graag de volgende persoon willen nomineren voor een lintje… “Dat zijn er veel, maar met name onderdrukte vrouwen - waar dan ook ter wereld - die hun mond open durven te doen. Daar heb ik veel bewondering voor.” Wat ik vroeger wilde worden is... “Dat wisselde nog wel eens. Ik was niet zo goed in de exacte vakken en daardoor vielen veel beroepen af. Dierenarts en fysiotherapeut leken me interessante beroepen. Voor creatieve therapie werd ik uitgeloot en zo werd het de lerarenopleiding beeldende vakken.” Wat ik uiteindelijk geworden ben, is... “Door net als Asjer Lev - in zijn boek - de obstakels in het leven met andere ogen te bekijken en stap voor stap de moed te ontwikkelen om mijn eigen hart te volgen, heb ik een aantal jaren geleden de stap durven zetten om een vaste baan in het onderwijs te verlaten en als zelfstandig mindfulness coach en therapeut te gaan werken.” Mijn hobby’s zijn... “Nieuwe dingen ontdekken, ontwikkelen en ondernemen vind ik echt heel erg leuk. Zo ben ik nu bezig om ‘oude stoffen’ nieuw leven in te blazen. Het begon in de woestijn waar ik overal om me heen verweerde kleurige stoffen zag. Stoffen met een geschiedenis, stoffen van sjaals, jurken, doeken van allemaal vrouwen met een verhaal, wat een inspiratie! De verzameling lapjes groeide en dat vroeg erom om daar wat mee te gaan doen. Ik verwerk mijn verzameling tot ‘nieuwe stoffen’ waarvan ik nu tassen maak. Van stoffen met een ziel naar tassen met een verhaal. Mijn droom is om een deel van dat proces door de vrouwen daar zelf te laten doen. Om een atelier op te zetten waar vrouwen al die ambachten en handwerken door kunnen geven aan anderen, maar zo ook zelf een inkomen kunnen verdienen om hun kinderen te kunnen laten studeren.” Hoogtepunten in mijn leven zijn er zeker, maar wat er echt uitspringt is... “Voor mij als persoon mijn drie prachtige dochters die inmiddels volwassen zijn en helemaal hun eigen weg aan het vinden zijn. Qua werk de stap om als zelfstandige mijn hart te volgen en mijn eigen praktijk verder te ontwikkelen. En als ik dan na een paar sessies tegenover me die glinstering weer in de ogen terug zie komen, voel ik me bevoorrecht om daar een handje aan mee geholpen te hebben. Ik heb een prachtig vak!” Ook in deze rubriek? Mail: zuidoosthoeker@ndcmediagroep.nl.

Auteur

Redactie