Burgemeesterscolumn: Oh oh Den Haag

Emmen

Ja, de winkel staat er nog. Elke keer als ik in Den Haag ben, controleer ik het even. Ik ben nog nooit teleurgesteld. De winkel is er altijd. Zo lang ik mij kan herinneren, zit IJssalon Marinello aan de Lange Poten in Den Haag. Hier woonde ik tot mijn 14e. Ik had de liefste ouders die je kan wensen, maar echt breed hadden we het niet. Dus een ijsje bij Marinello kreeg je niet zomaar. Volgens mij deden we dat nog wel eens op Prinsjesdag, als alle Haagse kinderen vrij waren. We gingen dan kijken naar de Gouden Koets. Vond ik eerlijk gezegd nooit zoveel aan, ik ging liever voetballen. Maar het ijsje (1 bolletje) vergoedde veel.

Het is altijd jeugdsentiment als ik in Den Haag ben. Nu zijn we te gast op de “Drentse Ambassade”. De provincie heeft ‘Nieuwspoort’ afgehuurd, schuin tegenover Marinello. Daar hebben ze een soort Ambassade gemaakt. Aan de buitenkant hangt een enorme foto van de hei. Boven de straat hangen grote vlaggen: “Drenthe doet wat met je”. Binnen zijn er uiteraard heel wat Drenten. Natuurlijk zijn de Commissaris en de gedeputeerden ook aanwezig. Maar er zijn ook heel wat andere mensen, zoals Kamerleden, vertegenwoordigers van grote organisaties en Statenleden. Bij de opening mag de Drentse dichter Levi Weemoedt de aftrap doen. Natuurlijk begint hij wat plagerig: “het streekvervoer in Drenthe is kortgezegd aldus; indien er al iets langskomt, is het een collectebus”. Maar daarna roemt hij onze mooie provincie in allerlei gedichten. Er zijn diverse openingswoorden en muziek van de Johan Willem Frisokapel. Die treedt later in de middag ook nog op als we aan het Buitenhof weer een andere bijeenkomst hebben. Aan de gevel van het statige pand hebben de Hagenezen de Drentse vlag opgehangen. Helaas hangt die op de kop en bijna halfstok. Na zijn openingswoord wordt dit gecorrigeerd door de Commissaris. Ook in de avond zijn er heel wat ontmoetingen met Nederlanders van buiten de provincie. Zo spreek ik de hoofdredacteur van Trouw, diverse Kamerleden en de voorlichter van Den Haag (die mijn voormalige Haagse buurjongen ook nog goed kent). Natuurlijk gaan we ook nog even naar het Plein. Onder de terraskachels (het is september!) is het goed toeven. De volgende dag word ik wakker van het geluid van een tram. Dat is pas jeugdsentiment. We woonden 4 hoog, pal naast de trambaan. Met het ‘tingting’ en het heerlijke knarsen van de wielen viel ik rap in slaap. Even later hebben we een lekker ontbijt met Drentse bestuurders. Ik heb geen ochtendhumeur, maar een interview voor RTV Drenthe is op dat tijdstip echt werken. We vergaderen iets verderop in het Haagse stadhuis. De directeur van de Vereniging Nederlandse Gemeenten schuift aan. Zij vertelt ons het laatste (goede) nieuws over de onderhandelingen van de formateurs. Rond de middag loop ik nog een rondje door de binnenstad. Daar kwam Sinterklaas aan, en daar ging de tram naar huis. Even overweeg ik Marinello binnen te stappen. Maar ik hoor mijn moeder zeggen: “veel te koud”. Burgemeester Eric van Oosterhout

Auteur

Redactie