Tachtigjarige viert verjaardag met helikoptervlucht

EMMEN

De tachtigste verjaardag van Femmie Witteveen uit Emmen leverde een bijzondere feestweek op. Ingrediënten: een familiebarbecue, een bezoek aan de Efteling en een helikoptervlucht.

Door Vincent Trechsel De hele week zaten de kinderen en kleinkinderen van Femmie Witteveen al te hinten naar de verrassing van zaterdag, wanneer er met een helikopter zou worden gevlogen. ‘Heb je al enig idee, mam?’, ‘Ben je zenuwachtig?’ en ‘Neem je wel zakdoeken mee?’. Herhaaldelijk kreeg de Emmense deze vragen voorgelegd, geen idee waar haar kroost het nu over had. Vanuit de Emmer wijk Angelslo, waar ze woont, was het een korte rit naar Heli Holland in Emmer-Compascuum. De tachtiger had geen moment door wat er op het programma zou staan. Ook niet toen de afslag richting het helikopterbedrijf werd gemaakt. “Ik zag geen helikopter buiten staan, dus het leek me niet logisch”, verklaart ze. Het was nog wel even billen knijpen voor de kinderen van de jarige, want hun moeder had die week immers aangegeven alles best te vinden, zolang ze maar niet de lucht in hoefde. “Het zal toch niet hè, zei ik toen ik door had dat ik ging vliegen. Maar het is me meer dan honderd procent meegevallen”, lacht ze tijdens het interview daags na de vlucht. “Ik kijk er met enorm veel plezier op terug en ben blij dat ik dit heb meegemaakt.”

Powerpoint

Een helikoptervlucht voor een tachtigjarige. Is dat niet wat veel van het goede? Misschien, maar niet voor Femmie Witteveen, die is geboren en opgegroeid in een plaggenhut in Nieuw-Dordrecht. Ze is nog goed bij en gaf tot voor kort computerles aan vaak jongere bejaarden. Tekstverwerkingsprogromma’s als Word, maar ook Google en Powerpoint - makkelijk te gebruiken bij het geven van presentaties - kennen geen geheimen voor haar. “Ik leer de bejaarden hoe ze via de computer iemand een bloemetje kunnen sturen en hoe ze daar een kaartje bij kunnen doen. Ja, ik weet het, ik ben zelf ook bejaard maar dat wil ik af en toe niet weten”, zegt ze met een grijns. Kennis van de digitale wereld verkreeg de Emmense nadat ze niet meer werkte. Aanvankelijk werden er hobbymatig poppen met porselein gemaakt, maar dat werd na verloop van tijd te duur. “Toen zag ik dat mijn kleindochter een spelletje speelde op haar computer. Dat leek mij wel wat. Bij de Aldi kocht ik een mooie computer en ging dat spel ook spelen. Als ik dan een paar levels had gehaald en verder was dan zij, dan belde ik haar altijd even op om haar dat te vertellen.” Het waren de eerste tekenen van de jeugdigheid van oma Witteveen. Het bezoek aan de Efteling vorige week was echter het mooiste voorbeeld om die jeugdigheid van de tachtiger te illustreren. Omstanders zagen hoe mevrouw Witteveen zo nu en dan haar smartphone goed in de gaten hield. Haar telefoon houdt namelijk precies bij hoeveel stappen ze die dag zet. Ze kwam naast alle avonturen in bootjes, centrifuges en spookhuizen tot 16.000 stappen, wat neerkomt op twaalf kilometer. Op één dag dus! Op achtbanen als De Baron na, waarin het wagentje bijna veertig meter naar beneden stort, stapt ze zo in elke attractie. Wat dat betreft was het een kleine stap naar het helikopteravontuur in Emmer-Compascuum.

Dierentuin

In de helikopter komen was misschien nog wel het spannendste van alles. Maar met enige hulp lukte dat ook. Drie keer vloog de piloot over de flat waar de Emmense woont. “Ik zag zelfs mijn auto staan”, vertelt ze opgewekt. “Daarna gingen we via de ovonde bij Angelslo naar Nieuw-Dordrecht, waar ik heb gewoond. Daar zag ik natuurlijk veel herkenningsplekken. Toen vlogen we richting de dierentuin. Het was heel bijzonder om vanuit de lucht al die mensen en dieren te zien lopen.” Vanaf Wildlands werd de vlucht vervolgd naar ’t Haantje waar haar vriend Hans van de Hoek woont, die naast haar zat in de helikopter. Via opnieuw Nieuw-Dordrecht vlogen ze terug naar de landingsplek, waar haar kinderen, kleinkinderen en ook achterkleinkinderen het stel stonden op te wachten. “Wat heb ik het toch goed, dacht ik, toen ik boven mijn kinderen cirkelde. Meer kan ik me niet wensen, toch?” Je mag blij zijn als je gezond en wel de leeftijd van tachtig haalt, vindt de Emmense, die ook vrijwilliger is bij de Zonnebloem en in de flat waarin ze woont veel onderneemt. Naar eigen zeggen heeft ze ‘het hoofdje nog goed bij mekaar’. Een geheim voor haar kwieke levensstijl heeft ze niet. “Maar”, stelt ze zonder twijfel, “als je erbij gaat zitten, word je oud.”

Auteur

Redactie