Leerlingen Carmel bezoeken Emmer azc

EMMEN

Het schooljaar is bijna ten einde en de laatste toetsen zijn gemaakt. Dit geeft veel scholen de tijd om projectweken te organiseren.

Terwijl sommige klassen gaan zeilen of kamperen wilden drie docenten van het Carmelcollege in Emmen eens iets anders, waarbij de focus moest komen te liggen op het tweetalige onderwijs dat leerlingen op het Carmel volgen. Vanuit dat idee heeft Mirjam Melenhorst, docente levensbeschouwing en filosofie, een themaweek over vluchtelingen georganiseerd met haar collega’s. Melenhorst licht toe: “Je hoort in de media veel over vluchtelingen, maar leerlingen weten er niet altijd de achtergrond van. Het doel was niet om ze een bepaalde visie aan te praten, maar je kunt pas een goede mening vormen als je meer over een situatie weet.” Samen met haar collega’s Margriet Boersma en Lisa Stewart regelde de docente daarom een bezoek aan het asielzoekerscentrum in Emmen. In deze opvang wonen gezinnen met minderjarige kinderen. Voor alle inwoners is bekend dat ze uiteindelijk terug moeten keren naar het land van herkomst, maar wettelijk gezien mogen gezinnen met minderjarige kinderen niet op straat komen te staan.

Verdrietig

Leerlingen Tom (15), Mirte (14) en Merlijn (15) gingen ook mee op het bezoek. Vooraf hadden ze een heel ander idee van een azc. Merlijn dacht dat een azc op een gevangenis leek, terwijl ook Mirthe de woonsituatie slechter had verwacht dan de werkelijkheid. Mirthe: “Er was niet echt luxe en het was klein, maar wel erg netjes. Ook dacht ik dat de mensen verdrietig zouden zijn of zich minderwaardig zouden voelen, maar ze waren juist erg enthousiast en vriendelijk.” Naast het bezoek aan het azc hadden de docenten ook op school workshops georganiseerd. Tijdens een activerende theatershow bespraken de leerlingen verschillende argumenten voor en tegen de opvang van asielzoekers en waren er gastsprekers van Amnesty International. Mirte: “Ik vond het vooral erg interessant om over mensenrechten te leren. Vrijheid en gelijkheid zijn voor ons heel normaal, maar niet voor iedereen in de wereld.” Aangrijpend was ook het verhaal van docent Christian Batekele. Zeventien jaar geleden vluchtte hij uit Congo en vertelde over ingewikkelde asielaanvragen en over zijn eerste ervaringen in Nederland. Nu werkt hij op het Carmelcollege en geeft Franse les. Docente Melenhorst: “De leerlingen hebben twee dagen samengewerkt met de EOA-leerlingen (Eerste Opvang van Anderstaligen, red.) van onze school. Deze jongeren zitten in een speciale taalklas. Sommige van deze leerlingen zitten in een azc en van hen is soms nog onduidelijk of ze mogen blijven of niet, maar in Nederland zijn ze nog leerplichtig en daarom zijn ze bij ons op school. Er is nog niet heel veel contact met andere klassen. Nu dus wel.”

Geslaagd

De vluchtelingenleerlingen maakten eten uit eigen land en de leerlingen van het Carmelcollege maakten typisch Nederlandse gerechten. Het was heel erg lekker en vooral heel erg gezellig, want samen eten is toch de beste manier om elkaar te leren kennen.” Nadim, één van de leerlingen uit de EOA-klas, vond het project ook erg geslaagd. “Ik wist niet dat Nederland zo’n probleem heeft met het water. Zijn de dijken over een paar jaar wel hoog genoeg? Ook heb ik ontdekt dat ik echt gek ben op kaas, stamppot en appeltaart.” Door samen te eten, te praten en van elkaars cultuur te leren hebben de leerlingen van het Carmelcollege dus een internationale week gehad zonder ver te hoeven reizen. Tom: “Ik heb veel over andere landen en culturen geleerd, maar ik ben niet echt van mening veranderd over vluchtelingen. Ik vind bijvoorbeeld nog steeds dat mensen alleen welkom zijn als ze zich aan onze regels houden.” Mirte vond het vooral indrukwekkend om de kleine kinderen te zien spelen in het azc. “Ik vind het een zielig idee dat ze ook weer terug moeten naar hun eigen land.” Merlijn hoopt dat meer mensen zich gaan verdiepen in deze mensen en azc’s. “Ik hoor veel vooroordelen over vluchtelingen en ik had ze zelf ook. Na het bezoek aan het azc heb ik ontdekt dat ik eigenlijk minder wist dan ik dacht. Ook zagen we de EOA-leerlingen wel in de gangen, maar nu leren we ze pas kennen. Vluchtelingen zijn ook mensen, waar je goed bevriend mee kunt raken.”

Auteur

Redactie