Column Emmer burgemeester: De plicht roept

Emmen

Mijn vader zei het altijd mooi als hij aan het werk ging: “de plicht roept”. Het was maar voor de helft een grapje. Hij vond echt dat je als vader de plicht had om voor het gezin zorg te dragen. Na een weekje vakantie tussen twee banen, roept voor mij ook “de plicht”. Even wat aanrommelen en met een vriend naar Den Haag is leuk. Maar nu staat ‘Emmen’ voor de deur.

In het weekend is het prachtig weer. Daar schuift ineens een donkere wolk voor met het bericht van wethouder Wilms. Het gaat “niet zo goed”, zoals dat in het Drents heet. Nooit om een woordje verlegen, maar dan heb ik ook even “geen woorden”. Hij is maandagavond van de partij bij mijn installatie. Het wordt ondanks dit droeve nieuws een mooie bijeenkomst. Familie en vrienden zijn onder de indruk van de perfecte organisatie. Ik krijg de nieuwe ambtsketting omgehangen door locoburgemeester Arends. Hij slaagde er met de andere wethouders in om de winkel maanden zonder burgemeester draaiende te houden. Een prestatie. Als ik mijn openingstoespraak houd (“geen woorden, maar daden”) word ik wel wat afgeleid door het publiek. Het is een bonte mix van Emmer bestuurders, oud-collega’s, familieleden en vrienden. Zo heb ik niet elke dag drie mooie maar kritische dochters op de eerste rij. Daarna bleef het nog lang gezellig in het gemeentehuis. Ik heb lang niet alle gasten kunnen spreken. Dat hoeft ook niet op de eerste avond. Maak gerust een afspraak als u prijs stelt op een kennismaking. De dagen daarna roept de plicht. Op woensdag zijn de verkiezingen. Dat biedt een mooie kans op een rondje door de gemeente. We doen zo’n 25 stembureaus door heel de gemeente aan. Elke keer worden we hartelijk ontvangen door de leden van het bureau. Natuurlijk kom ik ook veel inwoners tegen die het leuk vinden om “de nieuwe burgemeester” de hand te drukken. ’s Avonds zie ik de stembureauleden terug op het gemeentehuis als ze de spullen inleveren. Het is al na middernacht als er links en rechts nog steeds moet worden geteld. Ik heb als stembureaulid ook nog wel de tijd meegemaakt dat een computer binnen een half uur de uitslag gaf. We hebben blijkbaar niet alleen vooruitgang in de wereld. In ieder geval heb ik diep respect voor die 600 vrijwilligers die ervoor zorgen dat de democratie haar werk kan doen. Klasse! Een drukke werkweek krijgt in het weekend een prachtig einde. Eerst zie ik aan de Meerdijk Fc Emmen winnen van Oss, zodat de nacompetitie in zicht blijft. Zaterdag ben ik met mijn vrouw bij de handbalinterland van Nederland tegen IJsland. In een bomvolle hal zien we de Oranje dames IJsland verpletteren. En de volgende dag ben ik er getuige van als Feyenoord Heerenveen verslaat (terwijl Ajax punten verliest). De eerste volle werkweek besluit ik met een lekker hardlooprondje, voordat de plicht weer roept: het schrijven van de column. Vanaf deze week elke keer in ‘de Zuidoosthoeker’. Eric van Oosterhout

Auteur

Redactie