Doorloper met Henk Staats: 'Mijn lief een zoen geven'

EMMEN

Henk Staats (56) woont in Emmen en zet zich vrijwillig in voor het inloophuis van Promens Care aan de Boslaan, nabij het treinstation in zijn woonplaats. Lees meer over hem in deze Doorloper.

Een relatie? “Ja, ik ben in 1999 getrouwd in het Veenpark in Barger-Compascuum. Dat was één van mijn dromen en we zijn nog steeds gelukkig samen.” Emmen is voor mij... “Veel ruimte, veel groen, de Emmerdennen, het muurtje bij de Hema, goed openbaar vervoer én het inloophuis van Promens Care.” Als ik de baas van Emmen zou zijn, dan... “Zou ik zuinig zijn op het vele bos, het vele groen en de ruimte, het fietsen stimuleren en minder auto’s op de weg. Ook zou ik zorgen dat het inloophuis er ook in 2018 en later nog is. Dat is mijn favoriete plek en voor de kwetsbare medemensen.” Vroeger ging ik altijd stappen in... “Barger-Oosterveld, Nieuw-Weerdinge en Ter Apel. Verder bezocht ik de vele concerten van Normaal. Dat was mijn favoriete avondje uit. Aan de teksten van Normaal had ik vroeger veel steun.” Als mijn favoriete sportclub wint, dan... “Winnen en verliezen vind ik niet belangrijk. Ik ben wel lid van wandelvereniging Bargermarke en heb enige jaren geleden het Pieterpad gelopen. Verder volleybal ik één keer per week met een aantal bezoekers van het inloophuis. Puur voor de gezelligheid.” Ik weet nog goed wanneer en op wie ik voor de eerste keer verliefd was... “Dat was in mijn tienertijd en het is verder niets geworden.” De laatste keer dat ik goed gelachen heb, weet ik nog goed... “Dat was vorige week in het inloophuis. Ik zocht samen met Tinus Klomparends de moppen uit voor de moppentrommel in de Inloper. Dat is het maandblad van het inloophuis.” En dat ik huilde ook... “Lang geleden en dat is niet echt iets waar ik het nog over wil hebben. Ik leef in het hier en nu en niet in het verleden. Gelukkig gaat het nu goed.” Het beste boek dat ik ooit gelezen heb, is... “Maximum overdrive van Stephen King. Over de machine en de mens. Wie maakte wie en de machine neemt de macht over. Een nachtmerrie.” Je kunt me wakker maken voor... “Niets.” Het eerste wat ik doe als ik thuiskom is... “Mijn lief een zoen geven.” Als ik niet in Emmen zou wonen, dan... “Zou ik wel in het Veenpark in Barger-Compascuum willen wonen of op een klein eiland, ver weg van alles. Zonder geld, zonder auto en zonder andere ergernissen. Ik zag ooit een reportage over zo’n leuk plekje.” Ik zou graag de volgende personen willen nomineren voor een lintje... “Alle mensen die van een uitkering moeten zien rond te komen. Dit kan moeilijk zijn en heel vaak is dit niet hun eigen keuze. Het is veel te gemakkelijk om te zeggen dat iedereen kan werken en dan ook nog eigen keuzes en een eigen verantwoordelijkheid heeft. Heel vaak maakt het leven een keuze voor je.” Wat ik vroeger wilde worden is... “Geen idee.” Wat ik uiteindelijk geworden ben, is... “Ik zit nu al jaren in de WAO en kan niet meer werken. Dat is geen probleem meer. Wel verricht ik enig vrijwilligerswerk. Ik houd een aantal internetplekjes (Staats vindt dat woord leuker dan websites, red.) bij, heb mijn eigen blog en ik maak een krantje voor het inloophuis. Verder is niets doen ook leuk.” Hoogtepunten in mijn leven zijn er zeker, maar wat er echt uitspringt is... “Mijn trouwdag en de geboorte van onze kleinzoon. Jammer genoeg woont hij niet naast de deur, maar gelukkig brengt de trein ons om de veertien dagen naar hem toe.”

Meedoen

Ook meedoen aan deze rubriek Doorloper? Laat het ons weten door een e-mail te sturen naar zuidoosthoeker@ndcmediagroep.nl.

Auteur

Redactie