Sinie Hidding: ‘We doen alles samen’

AALDEN

Van jonggeliefden tot aan de dag van vandaag doen ze alles samen. Het is de kracht van het huwelijk van Derk Hidding en Gesina Hidding-Keurs, dat vandaag 65 jaar geleden begon.

Tekst en foto: Mayke Bos Derk (88) is geboren en getogen in Noord-Sleen. Hij woonde maar liefst 75 jaar op dezelfde boerderij. Gesina (86) - in haar omgeving beter bekend als Sinie - komt uit de Emmer wijk Angelslo. Ze treffen elkaar voor het eerst op een dansavond in Sleen. “Ik vroeg haar of ik haar naar huis mocht brengen”, vertelt Derk. Hij kreeg nul op het rekest, maar hij gaf niet meteen op. Hij danste nog een poosje met haar en stelde toen nog eens voor om haar naar huis te brengen. “Nou, dat is nogal een eindje, van Sleen naar Angelslo en weer terug”, zegt Sinie. Toch stemde ze er mee in en daar heeft ze nooit spijt van gehad.

Bruiloft

Het stel kreeg verkering en na een aantal jaren trouwden ze. Ze gaven een grote bruiloft in een café in Noord-Sleen, dat nu café Wielens is. “Ooms en tantes, neven en nichten. Ja, het was echt een grote bruiloft. Buren, vrienden, dat waren wel 150 man”, herinnert Derk zich. In de loop der jaren werden Egbert, Minie en Johannes geboren. Derk en Sinie werkten jarenlang samen op de boerderij en genoten daarvan. “Er werden heel vaak biggetjes geboren, dat was altijd leuk hoor”, vertelt Derk. Toen Derk en Sinie stopten op de boerderij konden ze samen op vakantie. Ze reisden naar Oostenrijk, Zwitserland en Schotland. Zwemmen deden ze ook 25 jaar lang, tweemaal in de week. Ook fietsten ze altijd graag op de eilanden of op de Veluwe, maar dat laten de benen van Derk tegenwoordig niet altijd meer toe. Inmiddels zijn ze opa en oma van vijf kleinkinderen en hebben ze zelfs al vier achterkleinkinderen. Ze komen allemaal langs op de gezellige middag, die het echtpaar in petto heeft om hun jubileum te vieren.

Woning

In 2003 verhuisde het echtpaar naar Aalden, op een mooi plekje tegenover een basisschool. “We hebben hier geen klok meer nodig. Als de kinderen naar binnen gaan, weten we dat het half negen is”, lacht Sinie. Het is een ruime woning, maar samen redden ze zich prima. “Ik doe elke keer wat, tot de middag en dan de volgende dag weer” zegt Sinie. Derk ontfermt zich ondertussen over de afwas, want hij draagt ook graag zijn steentje bij. “We hebben altijd alles met zijn tweeën gedaan, ook al op de boerderij. Als Derk opstond om de koeien te melken, ging ik de varkens voeren. Wat we samen kunnen doen, doen we samen”, besluit Sinie.

Auteur

Redactie