Gemeentegedicht: Zijn tijd zal het duren

Emmen

In het café, tijdens de borrel, eind van het jaar,

sprak hij: Beste mensen, het grootste bezwaar en tevens dat wat mij het meest nog spijt, is, gezien in vogelvlucht, het vliegen van de tijd. Eenmaal thuis, tweeduizendzeventien nabij, terwijl de wijzer wakker voortsnelde, dacht hij: Heb ik eenmaal over de drempel, na morgenvroeg, voor alles wat ik mij voorneem, nog wel tijd genoeg? Even na twaalven, in kruitdamp en vuurwerklicht, peinsde hij, een grimlach gleed over zijn gezicht en hij hoopte dat dankzij die vliegensvlugge uren, het intrieste tijdperk Trump niet al te lang zou duren. © Eddie Zinnemers © www.gemeentedichteremmen.nl

Auteur

Redactie