Dalerpeelse Wilma Bierhof is stapelgek op runderen

DALERPEEL

Het vleesvee en zoogkoeienbedrijf De Til in Dalerpeel heeft een nieuwe hellingstal in gebruik. De runderen die hoog staan in de hiërarchie, bevinden zich echt op het hoogste punt van de stal. En dat is geen toeval volgens Wilma Bierhof (56), die als partner van Herman Beukeveld hand- en spandiensten en rondleidingen voor haar rekening neemt bij De Til.

Door Kristian Elders “Dit is zoals het in de natuur ook gaat”, vertelt de oud-Coevordense. “Met deze hellingstal wordt het natuurlijk gedrag van runderen benadrukt en bijkomend voordeel is dat wij veel minder stro nodig hebben in deze stal. De runderen verdelen het stro heel netjes en liggen daarnaast niet continu in hun eigen dampen. Ze liggen dus veel droger dan in een reguliere stal. Dit bevalt dan ook heel goed.” De runderen in de hellingstal - de totale grootte is zo’n 450 vierkante meter - beleven er de laatste fase van hun leven en daar moet volgens Bierhof zeker een stukje dierenwelzijn bij komen kijken. “Persoonlijke aandacht dus en zorg. Dat zien de mensen tegenwoordig graag.” In de boerderij bevinden zich in totaal zo’n driehonderd vlees- en zoogkoeien. Lang niet alle runderen passen in de nieuwe stal, weet Bierhof. Zij loopt sinds 2007 rond op de boerderij om haar hobby uit te oefenen, want haar partner is de boer en eigenaar van het eenmansbedrijf.

Ossen

Bierhof is altijd stapelgek geweest op runderen en zij kent haar klassiekers over koeien en ook stieren, die zij ossen noemt. “Meestal is een koe de baas en de stier dekt, maar de stier verdedigt de groep wél.” De Dalerpeelse vindt vooral de ogen van runderen mooi. “Hun hartslag ligt wat lager dan die van ons, maar hun temperatuur is weer wat hoger. Je kunt ook echt rust halen uit die gedachte als je bij runderen bent en andersom geldt dat ook.” Bierhof: “Een koe was eens aan het donderjagen, maar viel ondersteboven met als gevolg een spierscheuring in de schouder en een blauwe plek op de bil. Ik ging bij haar zitten, hoorde een lage gromtoon en legde mijn hand op haar. De lichaamswarmte gaf me rust en ik gaf haar rust. Zoiets moet je zien én voelen. Ik denk dat we dus elkaar rust en vertrouwen kunnen geven. Zij kreeg nog een injectienaald om de pijn te verzachten, maar ze blikte of bloosde geen moment.”

Auteur

Redactie