Hans Klok: 'Die illusie is zo duur, daar kun je een huis van kopen'

Emmen

Vaderlands bekendste illusionist Hans Klok treedt momenteel op in het Atlas Theater in Emmen. Gisteren vond de eerste plaats en vandaag wordt de tweede show gegeven.

Door Vincent Trechsel Een gesprek met Johannes Franciscus Catharinus Klok (47) over het maken van shows en het daarbij inpassen van illusies. Hoeveel voorbereiding kent een show als House of Horror (de show waarmee Klok momenteel op tournee gaat, red.) en pas je het verhaal aan op de illusies of juist andersom? Hoe kom je tot een show als House of Horror? “Drie jaar geleden waren we in het buitenland op tournee. Daar keek ik als we geen show hadden de serie American Horror Story. Fantastisch! En zo leek een show met een horrorthema mij wel wat. Horror is natuurlijk altijd een leuk uitgangspunt.” En dan zit je met je complete crew die show uit te schrijven? “Nee, zeker niet. In het begin schrijf ik alleen. Eigenlijk doe ik alles zelf, met een handjevol vaste mensen. De creatieve mensen worden bij de show gezocht. Die samenstelling verschilt dus per show. Vier weken voor de tournee komt er een regisseur bij. Dan is het ook dag en nacht repeteren.” Schrijf je bij een nieuwe show eerst het verhaal en pas je daar je illusies op aan? “Juist andersom! De trucs zijn het uitgangspunt en daar bedenk ik een verhaal bij. Het verhaal is niet eens zo belangrijk, want dat kan je ook gaan tegenzitten. Met de trucs verbaas ik de mensen, dus die moeten kloppen. Het verhaal zal hen een worst wezen, denk ik.” In House of Horror maak je ook gebruik van nieuwe illusies. Heb je daar een voorbeeld van? “De kartonnen doos van illusionist Hans Moretti. Die heb ik als 12-jarige gezien, maar ik begreep het niet. Er staat een hoge tafel, waar je onderdoor kan kijken. Op tafel staat een kleine doos, waar Moretti in ging. De doos werd met een touw dichtgemaakt en vervolgens werden er allemaal zwaarden door gejaagd. Uiteindelijk komt hij er levend uit, verkleed en geschminkt als clown.” En die illusie heb jij gekocht, want zo werkt dat toch in jullie wereld? “Dat klopt, al ging de illusie eerst naar zijn kinderen. Toen ook zij gestopt waren, mocht ik het overkopen. Aanvankelijk vroegen ze een krankzinnig bedrag. Zo hoog dat je er een huis van kunt kopen. We zijn eruit gekomen en ik weet nu dus hoe die truc gaat.” Er is theaterpubliek dat die trucs ook probeert te ontmaskeren. “Heel irritant inderdaad. Dan zitten er van die vervelende vrouwen op de eerste rij te wijzen en te doen. Dan denk ik: houd toch op en zie er de kunst van in. Ga lekker genieten van de show.” Hoeveel training vergt zo’n nieuwe illusie eigenlijk? “Voor de illusie met de kartonnen doos heb ik zes maanden keihard moeten werken. En dan ben ik dus een getraind iemand.” En hoe weet je dat deze perfect is? “Dat weet je nooit. Je koopt een geheim. Als je een drumstel koopt, kun je ook niet meteen drummen. Soms ligt het je niet. Als kind speelde ik samen met mijn broer de truc met de kartonnen doos al na. Verder dan twee stokken kwamen we niet.” Op welke illusie ben je het meest trots? “Dat is die met de zwevende gloeilamp van Harry Blackstone. Zijn zoon maakte de act nog beter. De gloeilamp hangt gewoon boven het publiek. We hebben trouwens nog samen opgetreden. Dat was de enige en laatste keer dat ik hem zag.” Wat is je mening over House of Horror? “Het is zowat een halve tv-show door die enorme ledwall. Grafisch is het mooi gedaan en het is een leuk griezelsprookje. Kinderen houden van griezelen. Het is showbizz met een knipoog. Ik las laatst nog een leuke column in het Parool. De man van de columniste wilde graag naar mijn show, maar zij verzette zich hevig. Ze kwam van het gymnasium en dit was beneden haar stand. Dat idee. Ze is toch gegaan en kwam volledig tot inkeer. Leuk toch?” Is dit trouwens je eerste keer in Emmen? “Nee, zeker niet. Jullie hebben toch dat verkeerspark met die stapauto’s?” Dat is Assen. Wij hebben de dierentuin. “Och ja, dat is ook zo, jullie hebben die dierentuin…”

Auteur

Redactie