Gemeentegedicht: Plankenkoorts

Emmen

De onzichtbare hand heeft mij

naar de rand geduwd, zie hier, een man van beduimeld glas, verblindt door het voetlicht, dissonant in een duur decor. Iedere beweging jaagt koorts over mijn dunne huid, er drukt een wereld op mijn schouders, mijn stem verlaat mij als een middelbare schoolliefde. Waar is de microfoon, partituur om te volgen, de dirigent die mij leiden zou, langs luisteraars, voorbij de verlossende coda, veilig terug de coulissen in. © Joep van Ruiten © www.gemeentedichteremmen.nl

Auteur

Redactie