Harm Mulder: ‘We sjouwden van brug tot brug’

Barger-Compascuum

De liefde tussen Harm Mulder en Bé Mulder-Kuipers begon met een lekke band. Het was een geluk bij een ongeluk, want de vonk sloeg toen over. Donderdag vieren ze hun 65-jarig jubileum.

Tekst en foto: Mayke Bos Harm Mulder (87) is geboren en getogen in Barger-Compascuum. Met kameraden ging hij in het weekend naar Klazienaveen. “Daar sjouwden we van brug tot brug. Jongens en meiden kwamen van Zwartemeer, Nieuw-Dordrecht, Klazienaveen-Noord, Erica en van hier. Er liep wel zo’n duizend man, denk ik”, vertelt Harm. Per toeval troffen ze die avond Bé (87) en haar zuster uit Emmer-Erfscheidenveen. “Ik ben er maar één of twee keer geweest, want wij gingen altijd naar Emmer-Compascuum”, zegt Bé.

Stellen

Hoewel Harm en Bé elkaar al kenden, sloeg de vonk pas over toen bleek dat Bé een lekke band kreeg. Harm was redder in nood en bracht haar achterop zijn fiets naar huis. Vanaf dat moment gingen ze met elkaar. “We zijn met zeven stellen tegelijk getrouwd, dat ging toen zo. Ik was ook niet in het wit hoor, ik had een donkerrode jurk aan. Ze hadden allerlei verschillende kleuren toen”, herinnert Bé zich. Na de bruiloft woonden ze nog een half jaar bij de ouders van Bé, daarna vertrokken ze richting Australië, waar ze uiteindelijk twee dochters en een zoon kregen: Betty, Janet en John. Thuis spraken ze Drents, daarbuiten spraken ze Engels. “Iedereen heette Jan in die tijd, van zijn kant en van mijn kant. Je had Jan van die, en Jan van die, dus hebben wij onze zoon John genoemd”, lacht Bé. Er waren meer familieleden naar Australië geëmigreerd na de oorlog.

School

Na achttien jaar Australië besluiten Harm en Bé om op vakantie te gaan naar Nederland. Daar wordt Bé ziek en ze ligt elf weken lang in het ziekenhuis met een alvleesklierontsteking. “Harm zocht daarom werk in Nederland en de kinderen gingen hier naar school. Na elf weken ziekenhuis was ik zo zwak en mager, dat we hier nog even zouden blijven, zodat ik kon aansterken.” Uiteindelijk bleef het gezin in Nederland wonen. De jongste broer, de oudste zuster en een jongere zuster van Bé wonen nog steeds aan de andere kant van de wereld. “We zijn nog wel een aantal keren terug geweest hoor, maar dan op vakantie”, vertelt Bé. Vooral haar iets jongere zusje mist ze erg, want behalve zusjes waren ze ook altijd vriendinnen. Vier jaar geleden waren ze er nog. “We hebben toen meer van Australië gezien dan toen we er woonden. Tienduizend kilometer hebben we gereden, het was prachtig”, vertelt Bé. Het was voor het echtpaar de laatste keer in Australië. Het jubileum wordt donderdag gevierd met een gezellige middag in zaal Achter Klaos in Barger-Compascuum.

Auteur

Redactie