Gemeentegedicht: Gevangen in woorden

Emmen

Zijn ogen zien alles, het licht zij geprezen,

maar voor de tv nieuws consumeren, waarin wrange beelden de wereld illustreren, zijn te snelle ondertitels helaas niet te lezen. Veel te vaak in de taaie taalrats gezeten, op de woordeloze achtergrond gebleven, kaarten gestuurd, door een ander geschreven, gezegd: ik lees het thuis wel, ‘k heb mijn bril vergeten. Nu, gevangen in woorden, door moedertaal opgejaagd, wil hij later, uiteindelijk af van het doodlopend spoor: “Natuurlijk lieverd,” willen zeggen, vrij en onversaagd, met pretogen en gloeiende glimlach van oor tot oor, als zijn vierjarige kleindochter ontwapenend vraagt: “Lieve opa, lees je mij een spannend verhaaltje voor?” © Eddie Zinnemers © www.gemeentedichteremmen.nl

Auteur

Redactie