Gemeentegedicht: Geboortestad

Emmen

ik ging naar Weesp om de brug te zien...

het brede water van de Vecht waarlangs patriciërshuizen uit de Gouden Eeuw nog altijd dromenik zie de door de mens geknotte bomen elke voorjaar groenend met onbezonnen twijgen in dit licht en luchtig land, onder die open horizon links polder, rechts breed, traag stromend de rivier, kwikzilveren schittering van water weet ik, al woon ik ver, ik hoor uiteindelijk hier waar ik niet bleef,waar ik als kind op 't water dreef en eens weer drijven zal: mijn Vecht dan zie ik aan de einder een schip twee oude mensen op de plecht in gedachten vaar ik even met hen mee naar oneindige zeeën van tijd © Anna Hardonk © www.gemeentedichteremmen.nl

Auteur

Redactie