Rianne Hofman: 'Ik heb wel iets met Van Gogh'

Nieuw-Amsterdam

/GEESBRUG - De Snikke Johannes Veldkamp vertrok donderdag richting Geesbrug voor een speciale vaartocht, die geheel in het teken stond van Vincent van Gogh en zijn schetsen van het Drentse landschap.

Door Mayke Bos ‘In Amsterdam zie je zijn schilderijen, maar in Nieuw-Amsterdam beleef je ze’, staat er in het gastenboek van het Van Gogh Huis in Nieuw-Amsterdam geschreven. Kinie Bonnet-Schuur (63) uit Zuid-Afrika begrijpt precies wat de auteur van de betreffende regel bedoelt. Zij is één van de vijftien passagiers die aan boord zijn geklommen voor de vaartocht. “Ondanks dat ik al negen jaar in Zuid-Afrika woon, kom ik hier nog ieder jaar. Ik ken het landschap, want ik ben in Emmen geboren en getogen. Ik ben bij wijze van spreken uit het turf getrokken”, lacht ze. Onderweg werd er volop geschetst door de opvarenden. Bonnet schetst ook het één en ander, maar het is niet de reden van haar aanwezigheid. “Ik heb me ooit opgegeven voor een cursus aquarel schilderen en dat was geen succes - net als het schetsen - maar mijn opa was een kolen- en turfhandelaar in Emmer-Compascuum. Hij had ook een trekschuit, waar ik soms op mocht logeren”, vertelt ze. Haar herinneringen, het landschap en de verhalen over Van Gogh die onderweg worden verteld doen haar denken aan andere tijden.

Geesbrug

Ondanks het mistroostige weer werd er aan boord volop genoten van de verhalen over Van Gogh en van de gezelligheid onderling. In Geesbrug werd er geluncht, waarna men begon met het schetsen van het Drentse landschap. Rianne Hofman (48) kwam er speciaal voor uit Appingedam, na een tip van haar broer. “Ik vind het zo leuk”, jubelt ze. Ze kan geen genoeg krijgen van schetsen en wanneer ze terug zijn in Nieuw-Amsterdam heeft ze een aantal behoorlijk gedetailleerde schetsen af. In het Van Gogh Huis kregen ze vervolgens een rondleiding, waarbij ze ook het kamertje bezochten waar Van Gogh drie maanden werkte en woonde. Tot slot werd er geschilderd, tot groot genoegen van de enthousiaste Hofman. “Ik heb wel iets met Van Gogh. Altijd wel gehad ook, maar ik kon me niet in hem inleven tijdens de bootreis. Misschien kwam dat door het slechte weer, want ik kan me wel voorstellen dat hij door dit landschap werd geïnspireerd”, vertelt ze. In tegenstelling tot de rest zit ze niet op een stoel tijdens het schilderen. “Ik sta liever, want ik moet het altijd een beetje van een afstandje zien”, legt ze uit. De penseelstreken worden op kordate wijze op het doek gezet en al gauw verschijnt er een sfeervol landschap. “Ik zou willen dat ik er vaker tijd voor had, want dit is puur genieten”, verzucht ze.

Auteur

Redactie