Marinus Soeters: ‘We hadden niet gedacht dat we het zouden halen’

Emmen

Marinus Soeters (88) en Johanna Soeters-Den Beems (86) zijn op 12 juli 65 jaar getrouwd. Het is een bijzonder jubileum, want ze hadden niet verwacht dat ze het zouden halen samen.

Tekst en foto: Mayke Bos Johanna woonde in Vlaardingen en moest een treinkaart halen. Haar moeder vroeg haar nog om niet te laat thuis te komen. “Dat mocht namelijk nog niet in die tijd. Ik haalde een treinkaart en fietste toch nog even naar de promenade, waar altijd mensen staan om bootjes te kijken. Daar stond hij ook”, vertelt Johanna. Hij was Marinus uit Schiedam, die eigenlijk nooit in Vlaardingen kwam, maar daar toevallig op zoek was naar zijn vrienden. Die waren er niet te vinden, dus stapte hij op zijn fiets en keerde huiswaarts. “Ik ben toen achter hem aan gefietst, omdat ik weleens wilde weten waar hij woonde, maar ik kon hem niet bijhouden”, vertelt Johanna.

Vakantie

Toch kwam het tot een ontmoeting tussen beiden. “De spoorbomen gingen dicht, dus ik moest wachten. Tja, het loopt zoals het moet lopen”, lacht Marinus. Het klikte tussen Johanna en Marinus en er werd meteen een afspraakje gemaakt. Na een jaar verkering zijn ze getrouwd. Al gauw kwamen er een zoon en een dochter: Peter en Vera. Een vakantie in Rolde bracht het stel in aanraking met Drenthe. Johanna was meteen verkocht en wilde er graag wonen. “Maar hier hadden ze geen schepen en ik was scheepsbouwer”, zegt Marinus. Maar bij AKZO in Emmen zochten ze nog personeel en Marinus kon er aan de slag. “Daar raakte hij vreselijk overspannen en heeft hij het moeilijk gehad”, zegt Johanna. Ze overwogen terug te gaan naar Vlaardingen, maar de astmatische zoon Peter moest er niet aan denken. “Hij wilde zelfs een kosthuis gaan zoeken, maar daar vond ik hem met dertien jaar te jong voor. Dus we zouden met zijn allen terug gaan, of met zijn allen blijven. Dat laatste hebben we gedaan.” Ondertussen hield Johanna het slecht uit om thuis achter de spreekwoordelijke geraniums te zitten. Ze ging aan het werk bij Lufkin, waar Marinus later ook terecht kon om te werken.

Jubileum

Hoewel je er niet altijd iets van merkt, heeft Johanna al een jaar longkanker. Niemand had verwacht dat ze nog samen hun jubileum zouden vieren. “’We snappen niet dat je nog leeft’, zeggen ze tegen me. Zelfs de dokter snapt er niets van en had gedacht dat ik al lang zou zijn overleden. Ik hoopte dat ik er nog bij zou zijn met ons jubileum. Nou, ik ben er nog en daar ben ik blij om!” Nog altijd kunnen ze lachen met elkaar. Johanna heeft er nog steeds geen spijt van dat ze hem achterna is gefietst, 66 jaar geleden. “Hij is ondeugend van aard. Leuk ondeugend hoor, geen slechte dingen. Wat dat betreft zijn we stikgelukkig”, zegt Johanna. Marinus knikt: “Anders hadden we het nooit 65 jaar met elkaar volgehouden!”

Auteur

Redactie