Marieke Nijboer: ‘Het is mooi geweest’ | inclusief fotoserie

Emmen

De afdeling synchroonzwemmen van de Kikker in Emmen bestaat straks na dertig jaar niet meer. Nog één afscheidstraining hebben de synchroonzwemsters zaterdag voor de boeg.

Tekst en foto's: Mayke Bos Door een gebrek aan vrijwilligers staat het synchroonzwemmen al een tijdje stil. Aan wedstrijden meedoen is niet meer haalbaar. Familie en vrienden konden afgelopen zaterdag nog wel genieten van de laatste demonstraties. Onder luid gejuich en geklap liepen de meiden hun laatste opmars langs de rand van het zwembad. Vol overgave toonden ze het publiek voor de laatste keer hun kunsten in het water.

Onderwijs

Niet alleen voor de vijftien leden, maar ook voor trainster Marieke Nijboer (36) uit Emmen zal het even slikken zijn tijdens die laatste training. Zij begon zelf op twaalfjarige leeftijd met synchroonzwemmen en deed dit ruim vijf jaar, totdat haar leeftijdsgenoten zich bezig gingen houden met andere dingen. “Toen ben ik training gaan geven. Twee jaar later werd ik hoofdtrainster en inmiddels is het twintig jaar later”, vertelt ze. Maar liefst 1600 trainingsuren heeft ze erop zitten. Samen met gediplomeerd trainster Marijke Le Loux (50) en assistente Yanissa Neef (19) kijkt Nijboer terug op mooie jaren. “Ik heb er een dubbel gevoel bij. Ik vind het jammer dat we stoppen, maar het is ook een hele tijdsinvestering naast mijn baan in het onderwijs. Bovendien gaat Yanissa volgend jaar studeren en dan zijn we nog maar met zijn tweeën. Daarom hebben we besloten om ermee te stoppen nu we het allebei nog leuk vinden. Het is mooi geweest”, verklaart Nijboer.

Specifieke

Toch is de keuze niet over één nacht ijs gegaan. “We hebben een jaar lang ons best gedaan om vrijwilligers te werven. Maar vrijwilliger word je niet zomaar door aan de rand van het bad te gaan staan. Daarvoor moet je wel een trainingscursus volgen. We hebben ook gezocht bij andere verenigingen en opleidingen, maar synchroonzwemmen is zo’n specifieke sport dat het lastig is om daarvoor mensen te vinden”, legt de trainster uit. De dichtstbijzijnde plaats waar je kunt synchroonzwemmen is Beilen of Zwolle. Dat is niet voor iedereen haalbaar en daarom moeten veel meisjes noodgedwongen iets anders gaan doen. Nijboer trekt zich het leed van de zwemsters erg aan, maar verwacht wel dat ze iets nieuws zullen vinden. “Sommige meiden gaan ‘hardzwemmen’ bij de vereniging, of doen dit al. Anderen vinden het leuk om op te treden voor publiek, of ze vinden het leuk om iets op muziek te doen. Ik verwacht daarom dat er zich ook enkelen aanmelden voor streetdance of jazzballet. Maar opmerkelijk genoeg hoorde ik het ook zelfs iemand hebben over rugby.”

Auteur

Redactie