Gemeentegedicht: Café Biljart

Emmen

Hij treedt er binnen in een schemering.

Het groen van het biljart is uitgelicht. Zijn stem verstomt, devoot is zijn gezicht als hij een keu kiest. Lichte aarzeling. Hij krijt dan, zwijgend, eerst de pomerans. Een voorwaarde voor een doordacht effect. Een korte stoot, de eerste bal vertrekt. Hij schuifelt rond, berekent steeds zijn kans. Zo vecht hij met de wetten der natuur: Hij trekt te sterk, kiest de verkeerde kant. Raakt dan de korte, niet de lange band. Het aantal caramboles blijft bitter zuur. Als altijd speelt hij tegen sluitingstijd ‘Tien-over-rood’ bij een glas calvados. Zijn grootste kans verdwijnt dan in een klos. Hij mist de rode; alle punten kwijt. © Bertus Beltman © www.gemeentedichteremmen.nl

Auteur

Redactie