‘Je ruikt de koppelingsplaten’

Emmen

Voor veel mensen met een verstandelijke beperking kwam zondagmiddag een grote wens uit. Zij ervoeren voor het eerst hoe het is om achter het stuur van een auto te zitten.

Door Mayke Bos Stichting Rij Ervaring Voor Iedereen (R.E.V.I.) organiseerde een middag waarbij mensen die nooit hun rijbewijs zullen halen ook eens de kans kregen om rijervaring op te doen. Zij mochten twee keer 25 minuten rijden op een afgezet bedrijventerrein in Emmen. Milan Bos (18) uit Emmen heeft er zin in. Zenuwachtig is hij niet, in tegenstelling tot veel anderen. “Ik hoop dat ik heel hard mag”, zegt hij hoopvol. Er zijn negen lesauto’s van verschillende verkeersscholen uit Emmen en omgeving aanwezig. Milan stapt in de auto naast rijinstructeur Arnold van der Heide van Verkeersschool Compas uit Emmer-Compascuum.

Praatjes

Eenmaal achter het stuur maken de praatjes van Milan plaats voor zijn opperste concentratie. Milan heeft het Jeavons syndroom, waarbij zijn lichaam aanvallen van epilepsie opwekt. Dit gebeurt door te knipperen met zijn ogen. Om zijn rijbewijs te mogen halen heeft hij een verklaring nodig van de neuroloog, maar die heeft hij niet gekregen. Zijn moeder vertelt dat hij daar vaak boos en verdrietig over is. “Toen zijn zus haar rijbewijs haalde en een auto kocht, was hij twee dagen helemaal van slag.” Ze vindt het daarom leuk dat haar zoon het nu toch eens mag ervaren. “Hij was al van plan om in 25 minuten naar Heerenveen te rijden”, lacht ze. Milan zit met een brede glimlach achter het stuur. Schakelen doet Van der Heide, maar sturen, remmen en gas geven doet hij zelf.

Finish

Bij de finish staan zijn ouders en zus te kijken hoe Milan de bocht om komt. Er wordt gezwaaid en ook gelachen. Want hoewel de leerling het keurig doet, is het wel zijn allereerste rijles en verloopt nog niet alles vlekkeloos. Rijinstructeur Van der Heide heeft het ook in de gaten. “Je ruikt de koppelingsplaten”, lacht hij. Bijzondere verrichtingen, zoals een bochtje achteruit, draaien door middel van steken en zelfs de hellingproef gaan Milan goed af. Van der Heide is onder de indruk van zijn stuurtechniek. Het allerleukste vindt Milan de noodstop. “Hé, gier niet zo in mijn oor”, roept hij schaterend richting zijn passagiers op de achterbank. Dat hij aan het einde van de middag niet zelf naar huis mag rijden, kan hij wel begrijpen. “Maar ik hoop dat ik dit nog eens mag doen”, zegt hij. Trots neemt hij zijn certificaat, het bewijs van een succesvolle deelname, in ontvangst. Het was een ervaring om nooit te vergeten.

Auteur

Redactie