Gemeentegedicht: De Bleerinck

Emmen

Bij de roze prunus tussen het zachte groen.

Daar moet ik zijn. Glazen deuren schuiven open. Het is druk op het plein. Glaasje met advocaat op het rode pluchen kleed in het knusse café. Zij houdt van de lente, van vlinders, jonge dieren en het nieuwe licht. Een rustige overgang is beter, zegt hij. Ik ween om bloemen in de knop gebroken, zegt zij, om liefde die niet is ontloken. Een oma zingt over een ver land; het kleinkind omklemt zijn knuffel. Vanuit de zaal klinkt dansmuziek. We branden een kaars in de stille kamer. en wachten op een bus die niet komt. In trage regelmaat verstrijkt de tijd. Hij weet niet meer en zij vergeet, dwalend door hun eigen dagen, als gedachten langzaamaan verstillen, herinneringen allengs vertragen. © Cobi de Jonge © www.gemeentedichteremmen.nl

Auteur

Redactie