Gemeentegedicht: Jonge vrouw in AZC

Emmen

nauwelijks te dragen, deze dagen

gevuld met geduldspel en gedachten aan de gruwelen in het stukgeschoten land evenmin de herinnering aan daarvóór, toen ze nog werd verstaan, bemind en simpelweg gelukkig was met man en kind in een eindeloze tocht op zoek naar vrede en vrijheid, bevroren hoop en dromen alle in de kou die ze ontmoette ze zit nu in een land - waar vrijheid 't hoogste goed - gevangen in een ondoordringbaar web van regels, wetten die ze niet begrijpt werktuiglijk prevelt ze een gebed richting dovemansoren, of ze ooit hervinden mag een huis en haard maar het liefst van al: zichzelf. © Geja Casu © www.gemeentedichteremmen.nl

Auteur

Redactie