Wijbren Landman: 'Altijd fluitend naar mijn werk'

Emmen

Wijbren Landman is al jaren voor pers en publiek het gezicht van de dierentuin in Emmen. Aan het park, dat op oudjaarsdag zijn deuren sloot, bewaart Landman bijzondere herinneringen.

Door Vincent Trechsel De 64-jarige Emmenaar komt op tv of in de krant om over stressvolle bavianen, nieuwe ijsberen en baby-olifantjes tekst en uitleg te geven. Het park waarin hij zich ontpopte als wandelende encyclopedie, sloot donderdag na tachtig jaar zijn deuren en dat vindt hij met zijn 31 jaar dienstverband bijzonder jammer. "Maar dat het park sluit, komt niet als een verrassing, dus ik ben nu niet emotioneel", vertelt hij op oudjaarsdag. Voor Landman begon zijn dierenparkavontuur in 1985. Het toen nog Noorder Dierenpark bestond vijftig jaar en het directie-echtpaar Jaap en Aleid Rensen wilde iets nieuws. Iets wat je nog nergens zag in een dierentuin. Na de overname in 1970 veranderde de Emmer dierentuin in een toonaangevend voorbeeld voor elke dierentuin van over de hele wereld en een heuse vlindertuin die van januari tot en met december kon draaien, zou de dierentuin nog meer cachet geven.

Passiebloemvlinders

"Ik was afgestudeerd bioloog en had geen werk. Mijn studiegenoot Henk Hidding (tussen 1995 en 2008 directeur van het dierenpark, red.) had de Rensens getipt dat ik kon helpen met het opzetten van een vlindertuin. Ik woonde toen in Drachten en heb me daar beziggehouden met het kweken van vlinders. Mijn ene zoon moest bij de ander op de kamer, zodat er in huis ruimte was voor een kweekkamer." Vlinders kweken, poppen kijken en rupsen zien groeien. De familie Landman vond het geweldig. Iedere dag eventjes kijken hoe de dieren zich ontwikkelden. En zo leefden er na verloop van tijd passiebloemvlinders en atlasvlinders in het Friese Drachten. "Het jaar dat de vlindertuin opende, kwamen er 200.000 bezoekers extra. Ik denk dat ik mijn beginperiode in het Noorder Dierenpark het allerleukste vond", bekent de bioloog.

Kantoorbaan

Niet dat het daarna bergafwaarts ging met het plezier dat Landman in zijn werk had, maar een belangrijke schakel zijn in het opzetten van een tropische vlindertuin valt onder een bijzonder takenpakket. Eigenlijk is het dankzij Wijbren Landman dat Emmen ook wel de Vlinderstad wordt genoemd. "Nee, nee, dat is iets te veel eer", reageert hij lachend op de stelling. "Als ik het niet had gedaan, was het wel een andere bioloog gelukt om tropische vlinders te kweken." Na zijn expertiseklus met vlinders kwam er een kantoorbaan bij. Landman werd woordvoerder en verrichtte redactioneel werk voor Maggazoo (tijdschrift voor abonnementhouders, red.) en de expositiewerken in het park. De verschillende exposities hingen maandenlang op diverse plekken in het park en hadden een educatieve functie. "De laatste was het mooiste om te doen. Die ging over de biologische klok bij dieren. Dus over winterslaap, het effect van een volle maan en over hoe een ooievaar - die naar Afrika vertrokken is - weet wanneer het in Nederland warm genoeg is om terug te keren."

Olifantje

Een van de meest bijzondere momenten in de carrière van Landman was aanwezig zijn bij de geboorte van olifant Aung Naing Lay - wat geboren overwinnaar betekent. "We wilden die geboorte vastleggen op film en hebben vele nachten in de olifantenstal doorgebracht. We werkten natuurlijk met een wisseling van de wacht en ik had het geluk dat het olifantje geboren werd toen ik dienst had." Wijbren Landman kijkt terug op een prachtige carrière voor een volgens hem evenzo prachtige werkgever. "Elke dag werken met dieren en informatie lezen over de boeiende kanten van dieren is geweldig. Er is in 31 jaar geen dag geweest dat ik niet fluitend naar mijn werk ging."

Auteur

Redactie